• Czcionka:
  • Kontrast:
poprzedni obiekt
następny obiekt
nieznany (garncarz) - Słowianie

Ornamentowane naczynie typu G (Łosiński, Rogosz)

  • wyposażenie kuchenne, naczynie
Ornamentowane naczynie typu G (Łosiński, Rogosz)
783
212
Oceń obiekt:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • wczesne średniowiecze
  • grody > grodziska
  • garncarstwo

Dane podstawowe

  • Numer inwentarzowyMNS/A/19595
  • Autor/Wytwórcanieznany (garncarz)
  • NazwaOrnamentowane naczynie typu G (Łosiński, Rogosz)
  • Czas powstania951 - 1250
  • Technikalepienie, technika wałeczkowa, obtaczanie
  • Materiałglina
  • Wymiary
    • cały obiekt:
    • 22.1 cm (wysokość)
    • 24.2 cm (średnica)
  • Kolekcjaśredniowiecze
  • Miejsce zebrania w terenieKamień Pomorski (województwo zachodniopomorskie)
  • Sposób nabyciabadania terenowe
  • Odpowiedzialny działDział Archeologii
  • WłaścicielMuzeum Narodowe w Szczecinie

Garnek o baniastej formie z charakterystycznie wychyloną na zewnątrz krawędzią wylewu, obtoczony w całości na kole garncarskim. Brzusiec garnka znajduje się w 2/3 wysokości. Powierzchnia glinianego pojemnika przyozdobiona jest ornamentem wielowątkowym skośnych żłobków, dookolnych linii rytych, linii falistych oraz ponownych linii rytych. Fakturę naczynia tworzy dobrze wyprofilowana, gładka powierzchnia. Garnek wylepiono z glinianych wałeczków z wcześniej przygotowanej masy garncarskiej zawierającej domieszkę drobno i średnioziarnistego tłucznia - piasku i granitu. 

Wyrobem naczyń glinianych we wczesnym średniowieczu zajmowali się głównie wyspecjalizowani garncarze. Pierwszym etapem ich pracy było pozyskanie surowca, który spełniał wymagania wytwórcy, z wychodni znajdujących się w najbliższym otoczeniu. „Surowa” glina wymagała następnie szeregu zabiegów przygotowawczych, w efekcie których stawała się odpowiednio plastyczną masą do wyrobu zróżnicowanych wielkościowo i funkcjonalnie naczyń. Z badań etnograficznych wynika, że w garncarstwie wiejskim na terenie Słowiańszczyzny gliny chude mieszane były z tłustymi. Do mas tłustych dodawano różne domieszki schudzające, takie jak piasek rzeczny czy pokruszone otoczaki. Naczynie odkryte w Kamieniu Pomorskim wylepiono z masy chudej, wzbogaconej o domieszkę drobno- i średnioziarnistego piasku i granitu. Uformowane zostało metodą całkowitego obtaczania na szybkoobrotowej tarczy koła garncarskiego. Ma baniastą formę z wychyloną na zewnątrz krawędzią wylewu. Jego gładką powierzchnię zdobi ornament wielowątkowych skośnych żłobków, dookolnych linii prostych oraz falistych.

Grzegorz Durdyń

magazyn