• Czcionka:
  • Kontrast:
poprzedni obiekt
następny obiekt
Tiepolo, Giambattista (1696-1770) (rysownik)

Głowy dwóch chłopców (dawniej: Dwie głowy - chłopięca i męska)

  • rysunek
912
223
Oceń obiekt:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • Tiepolo (rodzina)
  • rysunek wenecki
  • dzieci > chłopcy
  • dzieci
  • kołnierze
  • rozmowa

Dane podstawowe

  • Numer inwentarzowyMNS/Rys/587
  • Autor/WytwórcaTiepolo, Giambattista (1696-1770) (rysownik)
  • TytułGłowy dwóch chłopców (dawniej: Dwie głowy - chłopięca i męska)
  • NazwaGłowy chłopięce
  • Miejsce powstaniaWenecja (Włochy)
  • Czas powstania1726 - 1775
  • Technikaczarna kredka, biała kredka
  • Materiałgruby; papier > papier czerpany > papier czerpany z filigranem
  • Wymiary
    • cały obiekt:
    • 370 mm (wysokość)
    • 231 mm (szerokość)
  • Sygnatury / Napisy / Znaki
    • 1. Napis:
    • piórem w tonie brunatnym oznaczenie z inicjałem:
    • f. 1. C.M.
    • ; nieznany
    • 2. Napis:
    • piórem w tonie brunatnym:
    • No 3395
    • ; nieznany
    • 3. Napis:
    • ołówkiem:
    • 937
    • ; nieznany
    • 4. Napis:
    • ołówkiem:
    • P.D. 3395
    • ; nieznany
    • 5. Napis:
    • ołówkiem:
    • M 17945/31
    • ; nieznany
    • 6. Pieczęć:
    • pieczęć okrągła, brunatna z napisem w otoku i głową gryfa w lewym profilu w polu oraz data ołówkiem:
    • Museum Stettin 1907
    • ; Museum der Stadt Stettin (1913-1945)
    • 7. Napis:
    • ołówkiem rosyjski numer inwentarzowy:
    • O Φ M 17955
    • ; Państwowe Muzeum Ermitażu (1764- )
    • 8. Napis:
    • nieczytelny:
    • ; nieznany
    • 9. Znak wodny:
  • Kolekcjarysunek włoski
  • Sposób nabyciapozyskanie własne
  • Odpowiedzialny działDział Sztuki Dawnej
  • WłaścicielMuzeum Narodowe w Szczecinie

Rysunek zakomponowany pionowo na karcie niebieskiego papieru weneckiego w kształcie prostokąta. Dwie głowy chłopców o włosach gładko zaczesanych do tyłu. Chłopcy pochylają się ku sobie, jakby prowadzili intymną rozmowę. Głowa chłopca patrzącego w dal, przedstawionego nieco na prawo na pierwszym planie, pokazana została z lewego profilu. Reszta ciała skierowana jest w lewo. W uniesionej ku piersi zaciśniętej lewej dłoni, nieco poniżej delikatnej falbanki koronkowego kołnierzyka, trzyma jakąś materię. Drugi chłopiec, w głębi, ukazany w perspektywicznym skrócie na wprost, pochyla głowę, opierając podbródek na szerokim płaskim kołnierzu białej koszuli. Twarze, zarysy ręki i ubrań chłopców szkicowane delikatną płynną kreską, światła podkreślone bielą, włosy szrafowane szeregami równoległych linii dodają rysunkowi dynamiki.

Rysunek Giambattisty Tiepola, opublikowany w 1956 roku jako Dwie głowy, chłopięca i męska, ukazuje dwóch gładko uczesanych chłopców pochylonych ku sobie. Wyglądają na zatopionych w intymnej rozmowie. Postać naszkicowana na pierwszym planie z lewego profilu patrzy na coś, unosząc brew. Lewą, zwiniętą w pięść dłoń przyciska do piersi, jakby się zaklinał. Zdaje się opowiadać o czymś koledze, który przysłuchuje się, nachylając ku niemu głowę, którą widać od góry w silnym perspektywicznym skrócie. Nie wiadomo, do jakiej kompozycji powstał ten szkic jako rysunek przygotowawczy. Sposób rysowania wskazuje, że jest to praca Giambattisty Tiepolo. Artysta operuje precyzyjną, zdecydowaną kreską, klarownie modeluje bryły umiejętnie stosując światłocień. Opracowanie szczegółów anatomicznych, takich jak oko chłopca ujętego z profilu w opinii Georga Knoxa, badacza dzieł Tiepolów, również wskazuje na autorstwo Giambattisty Tiepolo – ojca rodziny.

Rysunek został wykonany czarną i białą kredką na grubym niebieskim papierze weneckim z nieczytelnym znakiem wodnym. Należy do największego polskiego zbioru rysunków wybitnej osiemnastowiecznej weneckiej rodziny Tiepolów. Badacz ich dzieł, Georg Knox, ustalił, że po śmierci Giambattisty szkice odziedziczył jego syn, Giandomenico Tiepolo. Następnie stały się własnością jego ucznia, Johanna Dominika Bossi (1767–1853), miniaturzysty i rysownika, malarza dworu bawarskiego, a także dworów szwedzkich, rosyjskich i austriackich. Po nim zbiór rysunków Tiepolów odziedziczyła jego córka, Maria Teresa Karolina (1825–1881), żona sekretarza księstwa Wirtembergii. Po ich śmierci prace Tiepolów zostały zlicytowane na aukcji w Stuttgarcie. W 1882 roku cały zbiór kupił szczeciński prawnik Johann Theodor Müller. Obecnie znajdują się w Gabinecie Grafiki Muzeum Narodowego w Szczecinie.

Ewa Gwiazdowska

magazyn