• Czcionka:
  • Kontrast:
poprzedni obiekt
następny obiekt
Utech, Joachim (1889-1960) (grafik)

Głowa dziewczyny (Głowa kobiety)

  • grafika
592
1
Oceń obiekt:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • grafika (sztuka) > grafika niemiecka
  • klassische Moderne (sztuka)
  • głowy > głowy kobiece
  • bob (fryzura)

Dane podstawowe

  • Numer inwentarzowyMNS/Graf/3697
  • Autor/WytwórcaUtech, Joachim (1889-1960) (grafik)
  • TytułGłowa dziewczyny (Głowa kobiety) | Mädchenkopf (niemiecki)
  • NazwaPortret; głowa kobiety
  • Miejsce powstaniaCzerniachowsk (Rosja); Białogard (województwo zachodniopomorskie)
  • Czas powstania1920 - 1935
  • Technikalitografia kredkowa
  • Materiałpapier > papier czerpany > papier czerpany żeberkowy
  • Wymiary
    • cały obiekt:
    • 381 mm (wysokość)
    • 273 mm (szerokość)
    • odcisk:
    • 265 mm (wysokość)
    • 223 mm (szerokość)
  • Sygnatury / Napisy / Znaki
    • 1. Napis:
    • z kamienia monogram wiązany:
    • JU
    • ; Utech, Joachim (1889-1960)
    • 2. Sygnatura:
    • ołówkiem sygnatura:
    • JUtech.
    • ; Utech, Joachim (1889-1960)
    • 3. Napis:
    • pieczęć prostokątna liliowa i ołówkiem, przekreślony dawny numer inwentarzowy:
    • M.P.Z. | Szczecin | Dział … | Nr 2924
    • ; Muzeum Narodowe w Szczecinie (1945 - )
    • 4. Sygnatura:
    • 5. Pieczęć:
    • 6. Napis:
  • Kolekcjagrafika niemieckojęzyczna klasycznego modernizmu
  • Odpowiedzialny działDział Sztuki Dawnej
  • WłaścicielMuzeum Narodowe w Szczecinie

Na arkuszu beżowego papieru w układzie pionowym studium portretowe w sepii głowy młodej kobiety, która wyłania się z ciemnego tła. Ujęta w trzech czwartych z lewej. Jej gładkie, regularne rysy są pełne powagi. Ma wysokie czoło, zmrużone oczy, prosty nos, małe usta i wystającą brodę z delikatną bruzdą. Jej gładkie włosy obcięte do pół ucha, z falą nad czołem przypominają fryzury z lat dwudziestych XX w.


Kompozycja Joachima Utecha przedstawia głowę młodej kobiety, która wydaje się wyłaniać z mgły, z nieokreślonej przestrzeni, jakby była duchem. Kobieta na wysokie czoło, długi prosty nos, małe usta i trójkątny podbródek. Oczy pod lekko zarysowanymi brwiami wpatrują się w coś poza kadrem kompozycji.

Grafika została wykonana przypuszczalnie w latach dwudziestych XX wieku techniką litografii kredką i odbita czerwoną farbą na brunatnym papierze czerpanym. Jest sygnowana ołówkiem przez artystę.

Joachim Utech urodził się w 1889 roku w Belgard (Białogard) na Pomorzu, zmarł w 1960 roku w Marburgu. Pracował jako rzeźbiarz i rysownik. Po ukończeniu nauki w białogardzkim gimnazjum wyjechał do Berlina. Tam został uczniem rzeźbiarza i grafika Georga Wrby. W 1907 roku zamieszkał w Kołobrzegu i jako wolontariusz pracował w atelier rzeźbiarza Franza Brägera. Jednocześnie studiował w Berlinie w Winter-Kunstschule des Westens (Zimowej Szkole Sztuki Zachodu) i Kunsthochschule (Wyższej Szkole Sztuki). W trakcie studiów odbył służbę wojskową w Białogardzie, w Pomorskim Pułku Artylerii oraz w Gdańsku. Studia zakończył w 1913 roku dyplomem nauczyciela rysunku i prac ręcznych. Utech kontynuował studia w Lipsku na Akademie für Graphische Künste und Buchgewerbe (Akademii Sztuki Graficznej i Rzemiosła Książkowego). Podczas pierwszej wojny światowej był żołnierzem frontowym. Po wojnie podjął pracę artystyczną i pedagogiczną w Lipsku, Insterburgu (Wystruciu, obecnie Czerniachowsk w obwodzie kaliningradzkim), a potem w Białogardzie. Odbywał podróże studyjne do Skandynawii, na Litwę, do Polski, Austrii, na Węgry, do Rumunii i Włoch. Był autorem wielu rzeźb zdobiących przestrzeń publiczną w pomorskich miastach. Zlecenia otrzymywał z Białogardu, Sławna, Słupska, Kołobrzegu i Lęborka. W 1936 roku uczestniczył w Biennale w Wenecji. Po drugiej wojnie światowej osiadł w Lüneburger Heide, gdzie był nauczycielem gimnazjalnym. Na emeryturze zamieszkał w Daxweiler, a ostatecznie w Marburgu.

Ewa Gwiazdowska

magazyn