• Czcionka:
  • Kontrast:
poprzedni obiekt
następny obiekt
kultura Federmesser

Drapacz

  • drapacz
Drapacz
365
66
Oceń obiekt:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • schyłkowy paleolit
  • krzemieniarstwo
  • Gesellschaft für Pommersche Geschichte und Altertumskunde (1824-1945) - kolekcja
  • Pommersches Landesmuseum in Stettin (1927-1945) - kolekcja
  • przedmioty naprawiane
  • obróbka skór

Dane podstawowe

  • Numer inwentarzowyMNS/A/5825/13
  • Autor/Wytwórcakultura Federmesser
  • NazwaDrapacz
  • Czas powstania-11900 - -11000
  • Technikałupanie twardym tłukiem
  • Materiałkrzemień kredowy
  • Wymiary
      • cały obiekt:
      • 3 cm (wysokość)
      • 2 cm (szerokość)
  • Sygnatury / Napisy / Znaki
    • 1. Napis:
    • dawny numer inwentarza:
    • 7042.13
    • ; Gesellschaft für Pommersche Geschichte und Altertumskunde (1824-1945)
    • 2. Napis:
    • numer porządkowy:
    • 4
    • ; Muzeum Narodowe w Szczecinie (1945 - )
  • Kolekcjaepoka kamienia
  • Miejsce zebrania w terenieWołczkowo (województwo zachodniopomorskie)
  • Sposób nabyciapozyskanie własne
  • Odpowiedzialny działDział Archeologii
  • WłaścicielMuzeum Narodowe w Szczecinie

Drapacz  wykonany na wiórze, o całkowicie zaretuszowanych bokach, co zbliża go do drapaczy hamburskich. Na stronie spodniej zabytku widoczne są wyłamania i tzw. retusz użytkowy, który powstał na skutek zastosowania oprawy wykonanej z kości, poroża lub drewna. Na krawędzi pracującej nie widać żadnych śladów użytkowania, co sugeruje, że pierwotnie narzędzie było dłuższe i zostało porzucone krótko po naprawie.



Datowany na okres późnego paleolitu drapacz odkryty został, wraz z kolekcją 44 przedmiotów kultury Federmesser, przed 1910 rokiem przez archeologa-amatora H. Schumanna z Löcknitz, w miejscu zwanym Streitkamp, w okolicach dzisiejszej wsi Wołczkowo, znajdującej się w powiecie polickim.

Po śmierci Schumanna cały zbiór został przekazany szczecińskiemu stowarzyszeniu kolekcjonerów Gesellschaft für Pommersche Geschichte und Altertumskunde. Dokładna lokalizacja miejsca odkrycia pozostaje nieznana, ponieważ oryginalny katalog Schumanna zaginął, a nigdy nie wykonano jego kopii.

Na stronie spodniej zabytku widoczne są wyłamania i tzw. retusz użytkowy, który powstał na skutek zastosowania jakiejś formy oprawy wykonanej z kości, poroża lub drewna. Na krawędzi pracującej nie widać żadnych śladów użytkowania, co sugeruje, że pierwotnie narzędzie było dłuższe i zostało porzucone krótko po naprawie. Drapacze były narzędziami używanymi głównie do obróbki skór i innych materiałów organicznych. Często podlegały naprawom, co sprawia, że większość z nich wyrzucano, gdy były już silnie zredukowane, dlatego kształt znajdowanych przez archeologów okazów mocno może odbiegać od pierwotnego.

Drapacz należy do interesującej kategorii zabytków z Wołczkowa znalezionych w kontekście wskazującym na kulturę Federmesser, ale technologicznie i typologicznie zbliżonej do starszej tradycji kultury hamburskiej. W odróżnieniu od typowych drapaczy kultury Federmesser, drapacz został wykonany na wiórze, a nie na odłupku oraz posiada całkowicie zaretuszowane boki, co zbliża go do drapaczy hamburskich. Z drugiej strony typowe drapacze hamburskie są znaczenie większe od prezentowanego zabytku.

Istnienie takich form o cechach typowych dla różnych kultur wskazuje, że wciąż niewiele wiadomo o kontaktach kulturowych w późnym paleolicie.

Michał Adamczyk

wystawa

Muzeum Narodowe w Szczecinie – Muzeum Tradycji Regionalnych, ul. Staromłyńska 27, Szczecin