• Czcionka:
  • Kontrast:
poprzedni obiekt
następny obiekt
EIBISCH Eugeniusz (1896–1987) (malarz)

Portret

  • obraz
Portret
596
Oceń obiekt:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • kwiaty (rośliny)
  • kapelusze
  • portrety kobiece
  • portrety en trois quarts
  • École de Paris

Dane podstawowe

  • Numer inwentarzowyMNS/SE-M/33
  • Autor/WytwórcaEIBISCH Eugeniusz (1896–1987) (malarz)
  • TytułPortret
  • NazwaPortret kobiecy
  • Miejsce powstanianieznane
  • Czas powstaniaprzed 1923
  • Technikatechnika olejna
  • Materiałtektura
  • Wymiary
      • cały obiekt:
      • 66.5 cm (wysokość)
      • 56 cm (szerokość)
  • Sygnatury / Napisy / Znaki
    • 1. Nalepka/naklejka:
    • K. 617/67 | Eibisch : Portret | c. 8000 zł
    • ; nieznany
  • Sposób nabyciazakup
  • Odpowiedzialny działDział Sztuki Europejskiej 1800–1945
  • WłaścicielMuzeum Narodowe w Szczecinie

Obraz przedstawia siedzącą, na tle ciemnej kotary, dziewczynę ubraną w jasny płaszczyk i kapelusz. Dziewczyna zwrócona w 3/4 postaci do widza, lewą ręką opartą na kolanach podtrzymuje doniczkę z kwiatem, a prawą przechyla gałązkę. Koloryt spokojny, składają się na niego błękity, ugry i biele.

Eugeniusz Eibisch studia artystyczne odbył w latach 1912–1920 w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, w pracowniach Jacka Malczewskiego i Wojciecha Weissa. Dwa lata po studiach uzyskał stypendium w Paryżu, gdzie związał się z kręgiem artystów z École de Paris, m.in. z Chaimem Soutinem, Mauricem Utrillem i Eugeniuszem Zakiem. W 1939 roku artysta wrócił do Krakowa i przyjął stanowisko profesora na ASP, kontynuując swoją działalność artystyczną. W początkowej twórczości Eibischa można dostrzec zainteresowanie formizmem. Obraz stanowił wówczas dla niego autonomiczne dzieło artystyczne budowane z geometryzujących form. Kontakt ze środowiskiem paryskim spowodował przesunięcie zainteresowań ku barwie. Przemiany w postawie twórczej uwidoczniły się w przedstawieniach bukietów kwiatów i portretach żony. Podczas okupacji hitlerowskiej musiał się ukrywać. Po wojnie tworzył w zgodzie z doktryną socrealistyczną. Powstały wówczas takie obrazy jak Lenin czy Walka o pokój. W drugiej połowie lat pięćdziesiątych artysta porzucił sztukę zaangażowaną. Na przełomie lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych w malarstwie Eibischa w centrum znów znalazły się ekspresyjne kompozycje barwne, inspirowane częstymi wyjazdami na południe Europy, do Jugosławii, Włoch i Hiszpanii. W martwych naturach wyrażał zainteresowanie bryłami przedmiotów. Częstymi motywami były ryby, bażanty i kukurydza. W szczecińskich zbiorach znajduje się Portret z 1923 roku, jeden z przykładów prac tworzonych w okresie paryskim. Artysta nakładał farbę swobodnie, a ważną funkcję odgrywało wewnętrzne światło formy. Nieustanne analizowanie możliwości malarskich kierowało Eibischa do różnych prób przekraczania granic, w tym m.in. tworzenia uproszczonych form figuratywnych, a w konsekwencji do zatarcia fizjonomicznych rysów portretowanych osób.



Beata Małgorzata Wolska

wystawa

Muzeum Narodowe w Szczecinie, ul. Wały Chrobrego 3, Szczecin