• Czcionka:
  • Kontrast:
KRASIŃSKI Edward (1925- 2004)

Interwencja 12/79

  • dzieło wizualne > obraz; dzieło wizualne > malarstwo
  • Interwencja 12/79
50
Oceń obiekt:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • Galeria Foksal
  • readymades
  • nieskończoność
  • interwencja
  • taśma ScotchblueTM
  • linie
  • prostopadłościany
  • litery
  • L
  • neoawangarda
  • abstrakcja geometryczna

Dane podstawowe

  • Numer inwentarzowyMNS/Sp/1308
  • AutorKRASIŃSKI Edward (1925- 2004)
  • TytułInterwencja 12/79
  • Miejsce i czas powstaniaWarszawa (Polska; mazowieckie) 1979
  • Technikatechnika mieszana, techniki malarskie
  • Materiałtaśma samoprzylepna ScotchblueTM; akryl; płyta pilśniowa
  • Wymiary

    cały obiekt: 100 cm (wysokość), 70 cm (szerokość)

  • Cykl / kompletInterwencje
  • Sygnatury / Napisy / Znaki

    napis; E. KRASIŃSKI - INTERVENTION 1979; nieznany

  • Sposób nabyciazakup
  • Odpowiedzialny działMuzeum Sztuki Współczesnej
  • WłaścicielMuzeum Narodowe w Szczecinie.
Obraz w formie litery L, czarno-biało-niebieski. Po lewej stronie na czarnym tle namalowany w ujęciu perspektywistycznym biały prostopadłościan z niebieskim paskiem w połowie jego wysokości.
Praca na podkładzie w formie litery L zbudowana z płyty pilśniowej połączonej z drewnianą ramą o grubości 9 cm. Po lewej stronie na czarnym tle namalowany w ujęciu perspektywistycznym biały prostopadłościan, lekko na skos; w połowie wysokości obwiedziony niebieską linią - taśmą ScotchBlueTM. Taśma wychodzi na obszar tła oraz obu boków ramy na 2/3 jej wysokości.

Praca „Interwencja 12/79” pochodzi z cyklu, który Edward Krasiński tworzył od początku lat siedemdziesiątych do końca lat dziewięćdziesiątych XX wieku. „Interwencje” nie są obrazami w tradycyjnym tego słowa znaczeniu, a raczej konstrukcjami geometrycznymi, najczęściej w formacie 100 × 70 cm, w które „wchodzi”, bądź przez które „przepływa” niebieska linia. Prace te powstawały z myślą o prezentacji w grupie, w formie przestrzennych instalacji połączonych niebieską taśmą – bez początku, bez końca, ale zawsze niebieską, szeroką na 19 mm i naklejaną na wysokości 130 cm. Krasiński jest jednym z najważniejszych reprezentantów nurtu awangardowego w powojennej Polsce. W 1969 roku otrzymał w prezencie taśmę blue scotch, niedostępną w ówczesnej Polsce Ludowej. Najpierw eksperymentował z nią w swoim domu i najbliższym otoczeniu, po czym okleił nią dziedziniec Musée d’Art Moderne da la Ville de Paris w 1970. W tym samym roku Krasiński został zaproszony do udziału w Tokio Biennale – jednej z najważniejszych w tym czasie cyklicznych wystaw na świecie, promujących sztuki eksperymentalne. Kiedy okazało się, że jego prace nie dotrą do Tokio na wernisaż, wysłał do organizatorów telegram – powtórzone 5 tysięcy razy słowo „blue” w alfabecie Morse’a i poprosił, aby depeszę tę (zwój perforowanego papieru o długości 80 m) wystawiono jako jego dzieło. Ten spontaniczny, konceptualny gest artysty mocno wpłynął na jego twórczość. Można powiedzieć, że otworzył drzwi dla niebieskiej linii. W geście tym odnaleźć można również ducha Duchampa i jego readymades wykorzystującego w sztuce rzeczy już istniejące, wyprodukowane fabrycznie.

Marlena Chybowska-Butler

magazyn