• Czcionka:
  • Kontrast:
poprzedni obiekt
następny obiekt
Autor nieznany

Miecz typu XIIIa H2 1b (Oakeshott)

  • miecz długi
Miecz typu XIIIa H2 1b (Oakeshott)
55
0
Oceń obiekt:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • księstwo szczecińskie, państwo historyczne (Pomorze Zachodnie), Księstwo Pomorskie, państwo historyczne (Pomorze Zachodnie), miecznictwo, walka, walka > walka wręcz, militaria, rycerstwo, krzyże > krzyż (symbol), znaki, znaleziska przypadkowe, Gesellschaft für Pommersche Geschichte und Altertumskunde (1824-1945) - kolekcja, Pommersches Landesmuseum in Stettin (1927-1945) > Pommersches Landesmuseum in Stettin (1927-1945) - kolekcja

Dane podstawowe

  • Numer inwentarzowyMNS/Rz/1701
  • Autor/WytwórcaAutor nieznany
  • NazwaMiecz typu XIIIa H2 1b (Oakeshott)
  • Miejsce powstaniaksięstwo szczecińskie, państwo historyczne (Pomorze Zachodnie), Pomorze Zachodnie, kraina historyczna (Europa)
  • Czas powstania[data dookreślenie] > około 1300 - 1350
  • Technikarycie
  • Materiałstal, metal > metale kolorowe
  • Sygnatury / Napisy / Znaki
    • 1. Znak > znak odręczny:
    • dwa okręgi, w środku których, znajdował się znak krzyża kawalerskiego, obecnie słabo czytelny:
    • ODER 1238
    • 2. Napis:
    • czerwoną farbą:
  • Kolekcjamilitaria
  • Miejsce zebrania w terenieOdra, rzeka (Europa), Szczecin (województwo zachodniopomorskie)
  • Sposób nabyciapozyskanie własne
  • Odpowiedzialny działDział Sztuki Dawnej
  • WłaścicielMuzeum Narodowe w Szczecinie

Miecz w typie: XIIIa, H2, 1b. Głownia o dł. 88,1 cm i szer. 4,9 cm, prosta, jednosieczna ze zbroczem, lekko zbieżna ku sztychowi. Sztych kończysty. Trzpień głowni lekko zwężający się ku końcowi. Jelec krzyżowy, lekko wygięty ku głowni, z zawiniętymi ku głowicy końcami ramion. Głowica nieregularna, ośmioboczna, z rytym dużym kołem na płaszczyznach. Znaki i zdobienia: Na głowni, złotym metalem, nieczytelny znak, dwóch okręgów, w środku których, znajdował się znak krzyża kawalerskiego, obecnie słabo czytelny. Czerwoną farbą na głowni przy nasadzie napis: ODER 1238.

Dobrze zachowany miecz z nieregularną, wieloboczną głowicą i jelcem o zawiniętych ku górze ramionach należy do broni o chwycie nazywanym półtoraręcznym. Według typologii zaproponowanej przez Ewarta Oakeshotta (19162002) głownia tego egzemplarza należy do typu XIIIa, który najbardziej rozpowszechniony był w okresie 1300–1350.

Miecz jest jednym z nielicznych w zbiorach Muzeum Narodowego w Szczecinie, na którym pozostały napisy świadczące o pochodzeniu obiektu z kolekcji Towarzystwa Historii i Starożytności Pomorza w Szczecinie (niem. Gesellschaft für Pommersche Geschichte und Altertumskunde). Tuż pod jelcem na głowni zachował się naniesiony czerwonym tuszem numer 1238 oraz napis ODER, co umożliwiło ustalenie pochodzenia tego obiektu. Miecz został przekazany do kolekcji w 1878 roku przez dr. Prümersa. Wiadomo, że został wyłowiony z Odry, podczas wyciągania kotwicy. W jego opisie opublikowanym w Baltische Studien z roku 1878 wspomniano o znaku na głowni. Obecnie słabo widoczny, ówcześnie opisany został jako krzyż kawaleryjski wpisany w dwa koncentryczne okręgi. W opracowaniu Mariana Głoska (Głosek 1984) tego typu znaki zostały uznane za prawdopodobną sygnaturę miecznika.

Biorąc pod uwagę udokumentowane pochodzenie tej broni, znalezionej w wodach blisko nabrzeży Szczecina, należy podkreślić jego znaczenie i związek z militarną historią miasta. Jest to jeden z lepiej udokumentowanych, nielicznych przykładów zachowanego oręża stosowanego w Księstwie Pomorskim w początkach XIV wieku.

Justyna Bądkowska

magazyn