• Czcionka:
  • Kontrast:
poprzedni obiekt
następny obiekt
Rotta Antonio (1828–1903) (malarz)

Scena rodzajowa z ptasznikiem

  • obraz
Scena rodzajowa z ptasznikiem
363
87
Oceń obiekt:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • dzieci
  • Rotta, Antonio (1828–1903)
  • starzec
  • kaczki
  • dzikie ptactwo

Dane podstawowe

  • Numer inwentarzowyMNS/Szt/1347
  • Autor/WytwórcaRotta Antonio (1828–1903) (malarz)
  • TytułScena rodzajowa z ptasznikiem
  • NazwaScena rodzajowa
  • Miejsce powstaniaWenecja (Włochy)
  • Czas powstania1883
  • Technikatechnika olejna
  • Materiałdeska drewniana
  • Wymiary
    • cały obiekt:
    • 58 cm (wysokość)
    • 73 cm (szerokość)
  • Sygnatury / Napisy / Znaki
    • 1. Sygnatura:
    • Antonio Rotta | Venezia 1883
    • ; Rotta Antonio (1828–1903)
  • Sposób nabyciazakup
  • Odpowiedzialny działDział Sztuki Dawnej
  • WłaścicielMuzeum Narodowe w Szczecinie

W zarzuconym różnymi drobiazgami pomieszczeniu, wśród zabitego dzikiego ptactwa - grupa trzech osób: stary człowiek, zajęty skubaniem ptaka, siedząca u jego stóp dziewczynka, trzymająca kosz z pierzem i mały chłopczyk z kaczką w ramionach. Całość utrzymana w ciepłych kolorach, z przewagą ugrów w różnych tonacjach, z akcentami zgaszonej czerwieni (spódnica dziewczynki, czapka chłopca), ciepłych szarości i błękitu. 

Antonio Rotta rozpoczął studia artystyczne jako trzynastolatek w 1841 roku w pracowni Lodovica Lippariniego w akademii weneckiej. We wczesnym okresie pozostawał pod wpływem późnoneoklasycystycznej twórczości Lattanzia Querena. Od lat sześćdziesiątych XIX wieku malarz, schlebiając tradycyjnym gustom odbiorców, malował przede wszystkim anegdotyczne sceny rodzajowe, którym nadawał zabarwienie humorystyczne, niekiedy sentymentalne. Preferował tematy z życia włoskiego ludu (Fiesta wenecka, Trzech chłopców ze szpakiem, Prace domowe, Ręce niosące pomoc, Przejażdżka dorożką, Karmienie ptaków, zbiory prywatne). Jego styl charakteryzował się przywiązaniem do szczegółów zapewniających sugestywność przedstawień. Malarz wywodzący się z Gorizii swoje prace prezentował z sukcesem m.in. w Weronie, Wenecji, Genui, Florencji, Turynie, a także w Berlinie, Dreźnie i Filadelfii.

Szczecińska scena rodzajowa zaczerpnięta z czasów współczesnych malarzowi namalowana została w konwencji realistycznej. Zwraca uwagę dbałością o szczegóły wyposażenia domostwa (rozmaite sprzęty gospodarskie, myśliwskie oraz akcesoria podróżnicze). Kompozycja utrzymana została w stonowanej, szaro-ugrowo-brunatnej tonacji uzupełnionej plamami karminowej czerwieni, delikatnego błękitu oraz głębokich, ciemnych brązów. Całemu przedstawieniu nadaje charakter ciepły złocisty ugier, którym malarz podkreślił światło padające z góry, z lewej strony kompozycji. Oświetlenie modeluje grupę postaci, dodatkowo służy także podkreśleniu zwartości kompozycji.

Prace Antonia Rotty, podobnie jak Domenica Scatolli, Antonia Paolettiego czy urodzonego nieco później także w Gorizii Giulia del Torre stanowią przykład dość powszechnej produkcji artystycznej 4. ćwierci XIX i początku XX wieku. Z reguły nabywane po przystępnych cenach, często zdobiły mieszczańskie wnętrza. Pojawiały się w europejskich domach kupowane jako souvenir z podróży do Włoch.

Dariusz Kacprzak

magazyn