• Czcionka:
  • Kontrast:
poprzedni obiekt
następny obiekt
kultura nordyjska

Bransoleta z pieczątkowatymi zakończeniami

  • ozdoba ciała, bransoleta
Bransoleta z pieczątkowatymi zakończeniami
610
91
Oceń obiekt:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • ornamenty
  • motywy > motywy metopowe
  • importy
  • skarby
  • znaleziska przypadkowe
  • prace ziemne
  • Gesellschaft für Pommersche Geschichte und Altertumskunde (1824-1945) - kolekcja
  • Pommersches Landesmuseum in Stettin (1927-1945) - kolekcja

Dane podstawowe

  • Numer inwentarzowyMNS/A/22240
  • Autor/Wytwórcakultura nordyjska
  • NazwaBransoleta z pieczątkowatymi zakończeniami
  • Miejsce powstaniaMeklemburgia-Pomorze Przednie, kraj związkowy (Niemcy); Szlezwik-Holsztyn, kraj związkowy (Niemcy); Götaland, kraina historyczna (Szwecja)
  • Czas powstaniaokoło -900 - -750
  • Technikaodlewanie, rozklepywanie, gięcie, rytowanie
  • Materiałzłoto
  • Wymiary
      • cały obiekt:
      • 9 cm (wysokość)
      • 8 cm (szerokość)
      • 139 g (masa)
  • Sygnatury / Napisy / Znaki
    • 1. Napis:
    • 1584
    • ; Gesellschaft für Pommersche Geschichte und Altertumskunde (1824-1945)
  • Kolekcjaepoka brązu i wczesna epoka żelaza
  • Miejsce zebrania w terenieLębork (województwo pomorskie)
  • Sposób nabyciaprzekaz
  • Odpowiedzialny działDział Archeologii
  • WłaścicielMuzeum Narodowe w Szczecinie

Bransoleta otwarta wykonana ze złotej, grubej blachy o brzegach zagiętych pod spód. Zwieńczona jest pieczątkowatymi zakończeniami, przypominającymi naparstki lub stożkowate miseczki. Zakończenia zdobione są dookolnym żebrowaniem, a brzegi kabłąka grupami nacięć, układających się w motyw metopowy.

Ta wspaniała bransoleta jest wykonana z grubej złotej blachy. Jej powierzchnię zdobi motyw metopowy, a efektowne pieczątkowate zakończenia otoczone są żebrowaniem. W literaturze archeologicznej ten rodzaj bransolet określony został jako goldene Eidringe (pierścienie przysięgi). Tę romantyczną nazwę wprowadził do piśmiennictwa naukowego w 1837 roku duński badacz Christian Jürgensen Thomsen. Bransoletę odkryto 5 maja 1879 roku podczas budowy drogi. Znajdowała się bezpośrednio w ziemi, na głębokości 1 m. Wiadomo, że końcowe części obręczy pierwotnie stykały się ze sobą, ale zostały prawdopodobnie poluzowane przez robotnika, który wyjął zabytek z gruntu. Znalezisko to określono jako skarb. Od znalazcy zakupiło je Towarzystwo Historii Pomorza i Starożytności za 348 marek i 48 fenigów niemieckich. W zbiorach szczecińskiego muzeum bransoleta pozostawała do 1944 roku, do momentu ewakuacji najcenniejszych muzealiów w głąb Niemiec w obawie przed zniszczeniem wojennym. Do Szczecina powróciła dopiero w 2009 roku w wyniku polsko-niemieckiej wymiany dawnych zbiorów archeologicznych. Bransolety z pieczątkowatymi zakończeniami wykonywane były ze złota i brązu. Genetycznie mają związek z kulturą nordyjską, wytwarzano je głównie w warsztatach północnoniemieckich i skandynawskich. Przypuszcza się, że na Pomorze docierały w drodze wymiany handlowej. Datowane są na V okres epoki brązu (ok. 900–750 BC).

Dorota Kozłowska

wystawa

Muzeum Narodowe w Szczecinie – Muzeum Tradycji Regionalnych, ul. Staromłyńska 27, Szczecin