• Czcionka:
  • Kontrast:
poprzedni obiekt
następny obiekt
grupa płońska

Sztylet z wąską rękojeścią typu Kluczewo

  • broń kolna, sztylet
Sztylet z wąską rękojeścią typu Kluczewo
712
127
Oceń obiekt:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • uzbrojenie
  • metalurgia
  • niedolewy
  • wady produkcyjne
  • niefunkcjonalność
  • naśladownictwo
  • wczesna epoka brązu
  • Gesellschaft für Pommersche Geschichte und Altertumskunde (1824-1945) - kolekcja
  • Pommersches Landesmuseum in Stettin (1927-1945) - kolekcja

Dane podstawowe

  • Numer inwentarzowyMNS/A/17577
  • Autor/Wytwórcagrupa płońska
  • NazwaSztylet z wąską rękojeścią typu Kluczewo
  • Miejsce powstaniaPomorze Zachodnie, kraina historyczna (Europa)
  • Czas powstaniaokoło -1700 - -1600
  • Technikaodlewanie
  • Materiałbrąz arsenowy
  • Wymiary
      • cały obiekt:
      • 17 cm (wysokość)
      • 5 cm (szerokość)
      • 97 g (masa)
  • Kolekcjaepoka brązu i wczesna epoka żelaza
  • Miejsce zebrania w terenieKluczewo, część miasta (województwo zachodniopomorskie; powiat stargardzki; Stargard)
  • Sposób nabyciaprzekaz
  • Odpowiedzialny działDział Archeologii
  • WłaścicielMuzeum Narodowe w Szczecinie

Sztylet wykonany z brązu arsenowego ma trójkątną głownię, ze środkowym żeberkiem wzmacniającym, której kolec jest odłamany oraz bardzo wąską i nieproporcjonalnie małą rękojeść, przymocowaną do ostrza nitami. Przy jednym z otworów na nit widoczny jest niedolew, przez który można zobaczyć trzon rękojeści.

Sztylet wykonany z brązu arsenowego trafił do zbiorów szczecińskiego Towarzystwa Historii i Starożytności Pomorza najpewniej na początku XIX wieku. Składa się z dwóch części: trójkątnej głowni z wyraźnym środkowym żeberkiem wzmacniającym oraz bardzo wąskiej rękojeści. Jest to niezwykle interesujący egzemplarz, wyróżniający się na tle innych sztyletów z początku epoki brązu. Można bowiem z niego wyczytać szereg informacji o wytwórcy. Przedmiot zrobiony został dość prymitywnie, co sprawia wrażenie, że jego twórcą nie był wyspecjalizowany rzemieślnik, a raczej ktoś o nikłych umiejętnościach. Wyraźnym błędem metalurga jest tzw. niedolew jednego z otworów na nit. Kształt i rozmiary uchwytu są zdecydowanie niefunkcjonalne – tak mały trzonek niemożliwy jest do uchwycenia pełną, zwłaszcza męską, dłonią. Niewykluczone, że była na nim osadzona pierwotnie drewniana lub rogowa okładzina tworząca właściwą rękojeść. Ten jedyny w swoim rodzaju sztylet, datowany na młodszy odcinek I okresu epoki brązu (lata ok. 1700–1600 BC), został wykonany zapewne lokalnie. Uważa się, że jest nieudolnym naśladownictwem znakomitych wczesnobrązowych ostrzy znanych z zachodniej Polski.

Dorota Kozłowska

magazyn