Butelka piwówka z grubego szkła butelkowego w ciemnym kolorze oliwkowo-zielonym. Brak wyodrębnionej szyjki, ktora zakończona jest u wylotu pierścieniem z dwoma otworami do zamknięcia pałąkowego (brak). Dno wklęsłe.
Butelka po piwie znaleziona w zasypanej podczas bombardowań wojennych piwnicy jednej z kamienic przy ulicy Panieńskiej w Szczecinie, podczas przeprowadzonych tam w 1996 roku prac archeologicznych, kierowanych przez Pracownię Archeologiczno-Konserwatorską Pracownia Konserwacji Zabytków w Szczecinie. Obiekt został wyprodukowany przez powstały w 1912 roku przy Pölitzerstrasse 39/40 (obecnie Aleja Wyzwolenia) „Union Brauerei Stettin” – jeden z dziewięciu działających w tym czasie w Szczecinie zakładów browarniczych. Rozwój przedsiębiorstwa zahamował wybuch pierwszej wojny światowej. Spadła wówczas nie tylko ilość, ale również jakość wytwarzanego trunku, a duża część wyposażenia firmy (miedziane kotły warzelne oraz przewody rurowe), została skonfiskowana na potrzeby przemysłu zbrojeniowego. Browarowi nie udało się przetrwać nowej powojennej rzeczywistości i związanego z nią kryzysu gospodarczego. W 1920 roku został przejęty przez koncern „Ferdinand Rückforth Nachfolger A.G.”. Dotychczasową produkcję piwa rozszerzono o likiery oraz wina. W niezmienionej postaci zakład browarniczy funkcjonował do 1943 roku, do momentu pierwszych nalotów alianckich na miasto.
Anna Lew-Machniak