• Czcionka:
  • Kontrast:
poprzedni obiekt
następny obiekt
Krygier Stefan (1923-1997)

Kolineacja II

  • obraz, malarstwo
Kolineacja II
419
Oceń obiekt:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • klepsydry
  • symetria
  • kolineacja (geometria)
  • formy > formy organiczne
  • instalacja
  • neoawangarda
  • abstrakcja

Dane podstawowe

  • Numer inwentarzowyMNS/Sp/722
  • Autor/WytwórcaKrygier Stefan (1923-1997)
  • TytułKolineacja II
  • NazwaObraz
  • Miejsce powstaniaŁódź (województwo łódzkie)
  • Czas powstania1969
  • Technikatechnika mieszana, techniki malarskie, instalacja
  • Materiałmateriał przetworzony > tworzywo sztuczne; emalia nitrocelulozowa; materiał organiczny > materiał pochodzenia roślinnego > drewno
  • Wymiary
    • cały obiekt:
    • 74.5 cm (wysokość)
    • 39.2 cm (szerokość)
  • Sygnatury / Napisy / Znaki
    • 1. Napis:
    • STEFAN KRYGIER 69 r. | "KOLINEACJA II"
    • ; nieznany
  • Sposób nabyciaZakup
  • Odpowiedzialny działMuzeum Sztuki Współczesnej
  • WłaścicielMuzeum Narodowe w Szczecinie

Prostokątna kompozycja pionowa podzielona na dwie części. W górnej znajduje się kwadratowy monochromatyczny obraz na płótnie. W jego centrum, na całej wysokości, czarny kształt klepsydry, którą rozświetla jasnoszare tło przechodzące po obu jej stronach w coraz ciemniejsze tonacje, aż do grafitu przy prawej i lewej krawędzi obrazu. Dolną, również kwadratową część, tworzy głęboka na 7,6 cm rama z listewek bez pleców. Zawieszona jest w niej centralnie, z tyłu od góry, podłużna, elipsoidalna, lakierowana forma w kolorze czerwonym. Rama wewnątrz pomalowana została na ten sam odcień czerwieni. Partia zewnętrzna wraz z krawędziami zewnętrznymi w kolorze czarnym. W górnej części wiszącej formy znajduje się okrągłe zagłębienie z czarną kulką. Od środka zagłębienia namalowana nieregularna czarna linia, sięgająca metalowego mocowania formy do ramy.

„Kolineacja II” z 1969 roku Stefana Krygiera to jedna z prac cyklu, podczas którego artysta konsekwentnie rozwijał w swojej twórczości problematykę formy, a także przestrzeni i komunikacji treści dzieła. Kolineacje, termin zapożyczony z geometrii, przywołując słowa autora to przekształcenia abstrakcyjnych form w różnych punktach przestrzeni leżących na liniach prostych oraz rozprzestrzenianie się tych form w określonych strefach. Kolejnym cyklem dotyczącym tego zagadnienia były „Konflikty”, eksplorujące wzajemne oddziaływanie na siebie kształtów i kolorów, jako rezultatu przekształceń. Obie serie doprowadziły artystę do stworzenia „Ośrodka kondensacji formy”, czyli zbioru kształtów o określonym charakterze w otwartej przestrzeni. Rozmieszczane w różnych konfiguracjach przez autora oraz publiczność tworzyły układ otwartej wyobraźni i swobodnej gry. Kolineacje, konflikty i ośrodek kondensacji formy Krygier nazywał elementami swoich dociekań, których realizacje w formie malarstwa, reliefów i rzeźb przestrzennych były konsekwencją ewolucji formy użytych kształtów i rozwiązań kolorystycznych.

Stefan Krygier realizował również projekty architektoniczne i urbanistyczne. Będąc absolwentem Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Łodzi oraz Politechniki Warszawskiej, umiejętnie łączył artystyczne i techniczne aspekty widzenia i kreowania przestrzeni w obrazach. Studiował pod kierunkiem Władysława Strzemińskiego – autora słynnego dzieła „Teoria widzenia”, który był jego autorytetem i bliskim przyjacielem. Dla obu artystów sztuka, jej pojmowanie i uprawianie była, używając słów historyczki i krytyczki sztuki dr Bożeny Kowalskiej wytworem dociekań intelektualnych.

Krygier, wzorem swego mistrza, eksplorował problemem świadomości wzrokowej podkreślając rolę wyobraźni w wizualnej percepcji dzieł sztuki. Dążył do stworzenia dzieła które, jak mówił, byłoby emanacją przestrzeni.

Marlena Chybowska-Butler

magazyn