• Czcionka:
  • Kontrast:
poprzedni obiekt
następny obiekt
Lenica Alfred (1899–1977) (malarz)

Nudna jesień

  • obraz
272
Oceń obiekt:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • Grupa Krakowska II (Kraków
  • 1957- )
  • jesień
  • kompozycja abstrakcyjna
  • malarstwo współczesne

Dane podstawowe

  • Numer inwentarzowyMNS/Sp/102
  • Autor/WytwórcaLenica Alfred (1899–1977) (malarz)
  • TytułNudna jesień
  • Miejsce powstaniaWarszawa (województwo mazowieckie)
  • Czas powstania1957
  • Technikatechnika olejna
  • Materiałpłótno
  • Wymiary
    • cały obiekt:
    • 81 cm (wysokość)
    • 123 cm (szerokość)
  • Sygnatury / Napisy / Znaki
    • 1. Nalepka/naklejka:
    • MUZEUM POMORZA ZACHODNIEGO | W SZCZECINIE | Nr Inw. Sp/102 | Nr Kat
    • ; Muzeum Pomorza Zachodniego Szczecin
    • 2. Znak odręczny:
    • A. Lenica | Warszawa | 1957
    • ; Lenica Alfred (1899–1977)
    • 3. Sygnatura:
    • Lenica
    • ; Lenica Alfred (1899–1977)
  • Sposób nabyciazakup
  • Odpowiedzialny działMuzeum Sztuki Współczesnej
  • WłaścicielMuzeum Narodowe w Szczecinie

Na ciemnym tle swobodnie rozmieszczone niewielkie płaszczyzny koloru (żółć, biel, czerwień), na to nałożony rysunek czernią.

Alfred Lenica był muzykiem, który został malarzem. Oba żywioły artystyczne przejawiały się w wielu jego pracach. Czas okupacji podczas drugiej wojny światowej spędził w Krakowie. Tam poznał artystów, którzy później tworzyli Grupę Krakowską, do której dołączył formalnie w 1965 roku. Był blisko związany z Tadeuszem Kantorem, co zaowocowało między innymi wystawianiem prac podczas słynnej I Wystawy Sztuki Nowoczesnej w Krakowie w grudniu 1948 roku. Od 1945 roku mieszkał w Poznaniu, tam zapisał się do Polskiej Partii Robotniczej. W 1957 roku osiadł na stałe w Warszawie, gdzie mimo już zaawansowanego wieku jeszcze bardzo czynnie działał. W jego dorobku można znaleźć liczne prace będące pokłosiem przemian w sztuce nowoczesnej, ale także dość dużo obrazów typowo socrealistycznych.

 W zbiorach Muzeum Narodowego w Szczecinie znajduje się między innymi obraz z 1957 roku. Należy do grupy dzieł, w których najwidoczniej przejawia się to, co indywidualne dla poetyki tego malarza (najbardziej były widoczne inspiracje – taszyzmem, informelem i surrealizmem). Mowa tu przede wszystkim o pokrywaniu powierzchni płótna kilkoma warstwami farby o różnych kolorach, które następnie specjalnymi narzędziami z tektury artysta kolejno odkrywał. W wypadku pracy ze zbiorów szczecińskich mamy zaś do czynienia z innym częstym zabiegiem, a mianowicie drippingiem, czyli swobodnym rozlewaniem i rozpryskiwaniem farby na podłożu. Niejednokrotnie przedstawienia wypełniał czarnymi i białymi lakierami z puszki. Obydwa sposoby tworzenia były też charakterystyczne dla Jacksona Pollocka. Obraz Lenicy to przykład ekspresyjnego malarstwa nieprzedstawiającego, w którym między innymi poprzez ciemną tonację uwidacznia się dramatyzm i atmosfera niepokoju.

Beata Małgorzata Wolska

magazyn