• Czcionka:
  • Kontrast:
poprzedni obiekt
następny obiekt
nieznany (garncarz)

Naczynie ze znakiem garncarskim

  • wyposażenie grobu, naczynie
Naczynie ze znakiem garncarskim
1290
304
Oceń obiekt:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • wczesne średniowiecze
  • wzgórza > Wzgórze Wisielców (województwo zachodniopomorskie
  • Wolin
  • rezerwat archeologiczny)
  • wyposażenie > wyposażenie grobowe
  • cmentarzyska > cmentarzyska kurhanowe

Dane podstawowe

  • Numer inwentarzowyMNS/A/9411
  • Autor/Wytwórcanieznany (garncarz)
  • NazwaNaczynie ze znakiem garncarskim
  • Czas powstania801 - 1100
  • Technikaformowanie, lepienie ręczne, technika wałeczkowa
  • Materiałceramika
  • Wymiary
      • cały obiekt:
      • 6.2 cm (wysokość)
      • 8.8 cm (średnica)
  • Kolekcjaśredniowiecze
  • Miejsce zebrania w terenieWolin (województwo zachodniopomorskie)
  • Sposób nabyciabadania terenowe
  • Odpowiedzialny działDział Archeologii
  • WłaścicielMuzeum Narodowe w Szczecinie

Naczynie jest niewielkich rozmiarów o formie beczułkowatej. Krawędź brzegu została mocno wywiniętą do strony wewnętrznej. Dno naczynia jest wklęsłe, a w jego centralnej części znajduje się mało czytelny, bliżej nieokreślony odcisk znaku garncarskiego. Wylepiono je ręcznie na tarczy koła garncarskiego z dookolnie dolepianych glinianych wałeczków. Powierzchnia naczynia jest chropowata i nierówna.

Naczynie gliniane odkryte podczas badań wykopaliskowych przeprowadzonych w końcu XIX wieku na cmentarzysku wczesnośredniowiecznym w Wolinie, pow. kamieński, na Wzgórzu Wisielców (niem. Galgenberg) pochodzi z grobu kurhanowego. Było jednym z darów grobowych, być może wcześniej wykorzystanym w trakcie rytuału odprawianego podczas ceremonii pogrzebowej. Chowanie zmarłych wraz z osobistym wyposażeniem takim jak broń, narzędzia, ozdoby głowy, szyi oraz rąk należało do częstych praktyk przedchrześcijańskich. Rodzaj, jakość oraz liczba przedmiotów składanych do grobu wraz ze szczątkami zmarłego świadczyła o jego majętności i pozycji społecznej. Niektóre zwyczaje pogańskie przetrwały jeszcze długo po wprowadzeniu chrześcijaństwa na Pomorzu w 1. połowie XII wieku. Odkryte w kurhanie naczynie jest niewielkich rozmiarów, beczułkowate, z mocno wywiniętą do strony wewnętrznej krawędzią brzegu. Jego powierzchnia jest chropowata i nierówna. W części centralnej wklęsłego dna znajduje się słabo dziś czytelny odcisk znaku garncarskiego. Tego typu znaki są różnie interpretowane, niekiedy uznawane są za oznaki przynależności do konkretnej pracowni garncarskiej.

Grzegorz Durdyń

magazyn