• Czcionka:
  • Kontrast:
poprzedni obiekt
następny obiekt
Autor nieznany - Skandynawowie

Kość z napisem runicznym

  • forma informacji, przedmiot obrzędowy, kość zwierzęca
Kość z napisem runicznym
871
261
Oceń obiekt:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • kultura skandynawska
  • rogownictwo
  • kultura wikińska
  • alfabet
  • runy
  • wczesne średniowiecze

Dane podstawowe

  • Numer inwentarzowyMNS/A/19614/1
  • Autor/WytwórcaAutor nieznany
  • NazwaKość z napisem runicznym
  • Czas powstania1001 - 1050
  • Technikarycie, drążenie
  • Materiał materiał organiczny > materiał pochodzenia zwierzęcego > kość
  • Wymiary
    • cały obiekt:
    • 9.5 cm (wysokość)
    • 2.2 cm (szerokość)
  • Sygnatury / Napisy / Znaki
    • 1. Napis:
    • znaki runiczne interpretowane jako imię męskie:
    • KUR
    • ; Skandynawowie
    • 2. Napis:
    • Prawdopodobnie określenie odnosi się do początku alfabetu runicznego - futharku młodszego.:
    • FUTH
    • ; Skandynawowie
  • Kolekcjaśredniowiecze
  • Miejsce zebrania w terenieKamień Pomorski (województwo zachodniopomorskie)
  • Sposób nabyciabadania terenowe
  • Odpowiedzialny działDział Archeologii
  • WłaścicielMuzeum Narodowe w Szczecinie

Fragment żebra zwierzęcego o nieokreślonym gatunku, obustronnie obłamany. Powierzchnia zabytku jest gładka. Po obydwóch stronach znajdują się płytko wycięte nożem runy zapisane w alfabecie runicznym zwanym futhark (fuþark).

Pierwsze znaki runiczne pojawiają się wśród ludów germańskich około połowy II wieku naszej ery. Początkowo przybierają formę 24 znaków alfabetu określanego jako Fuþark starszy. W późniejszym okresie (IX wiek) liczba znaków zostaje ograniczona do 16 liter (Fuþark młodszy). Bardzo często runy uważane są za znaki związane z tajemniczymi obrzędami okultystycznymi i magią. Przypisywano im nawet właściwości lecznicze. Kość z napisami runicznymi odkryta na grodzisku w Kamieniu pochodzi z 1. połowy XI wieku i mam ścisły związek z obecnością Skandynawów przebywających wśród słowiańskich mieszkańców tego ośrodka. Liczne analogie do kamieńskiej kości z napisami runicznymi z początku XI wieku pochodzą z duńskiego Hedeby oraz z norweskiego Bergen. Drewnianą deseczkę z wyrytymi runami, datowaną na koniec X wieku, odkryto także w pobliskim Wolinie. Kość z runami z Kamienia Pomorskiego to fragment żebra zwierzęcia nieokreślonego gatunku, ze śladami obustronnego łamania. Jej powierzchnia jest wygładzona. Po obu stronach znajdują się płytko wycięte nożem znaki runiczne układające się w napis FUTH (początek futharku młodszego) na jednej stronie i KUR (najpewniej imię męskie) na drugiej.

Grzegorz Durdyń

magazyn