• Czcionka:
  • Kontrast:
poprzedni obiekt
następny obiekt
GIERYMSKI Aleksander (1850–1901) (malarz)

Studium świątyni Eskulapa w ogrodach Villa Borghese

  • obraz
743
158
Oceń obiekt:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • ogrody
  • świątynia
  • Eskulap (mitologia)
  • Villa Borghese (Rzym)

Dane podstawowe

  • Numer inwentarzowyMNS/SE-M/384
  • Autor/WytwórcaGIERYMSKI Aleksander (1850–1901) (malarz)
  • TytułStudium świątyni Eskulapa w ogrodach Villa Borghese
  • NazwaPejzaż
  • Miejsce powstaniaWłochy (Europa)
  • Czas powstaniaokoło 1900
  • Technikatechnika olejna
  • Materiałdeska pokryta płótnem
  • Wymiary
      • cały obiekt:
      • 17.5 cm (wysokość)
      • 26.5 cm (szerokość)
  • Sygnatury / Napisy / Znaki
    • 1. Nalepka/naklejka:
    • częściowo nieczytelna:
    • MUZEUM POMORZA ZACHODNIEGO | W SZCZECINIE | Nr Inw. Sp 302
    • ; Muzeum Pomorza Zachodniego Szczecin
    • 2. Nalepka/naklejka:
    • Alexander Gierymski | 1899 | [...] Villa Borghese Roma | R | Inwentar - 4020
    • ; nieznany
  • Sposób nabyciazakup
  • Odpowiedzialny działDział Sztuki Europejskiej 1800–1945
  • WłaścicielMuzeum Narodowe w Szczecinie

Obraz w kształcie leżącego prostokąta, namalowany w tonacji zieleni z dodatkiem błękitu i niewielką plamą żółci. Komponowany jest w trzech poziomych sferach. Na pierwszym planie przedstawiony jest staw. Woda malowana drobnymi plamkami zieleni. Widoczne w niej odbicie stojącej na drugim planie świątyńki klasycystycznej z czterema kolumienkami i trójkątnymi naczółkami, w otoczeniu drzew.  W prawo od świątyni widać daleki, zamazany horyzont. Powyżej 2/3 wysokości obrazu zajmuje niebo. Obraz malowany impresyjnie, szkicowo, z cienką warstwą farby.

Aleksander Gierymski to jeden z najwybitniejszych przedstawicieli realizmu. Pochodził z warszawskiej rodziny inteligenckiej, jego starszym bratem był malarz Maksymilian Gierymski. W 1867 roku rozpoczął naukę w warszawskiej Klasie Rysunkowej. W latach 1868–1869 rozwijał swój warsztat w Królewsko-Bawarskiej Akademii Sztuk Pięknych w Monachium u Georga Hiltenspergera, Alexandra Strähubera i Hermanna Anschütza, w latach 1870–1872 w klasie kompozycji Karla Piloty’ego. W 1869 roku uczył się w prywatnej pracowni Franza Adama. W 1871 roku udał się w podróż do Włoch, zwiedził Wenecję i Weronę. W początkowym okresie twórczości najwięcej czasu poświęcał malowaniu scen realistycznych. Precyzyjnie ukazywał wygląd i czynności poszczególnych osób. Z tego okresu pochodzi jedna z najsłynniejszych prac artysty: Żydówka z cytrynami (1881). Już w następnych obrazach z lat 1883 i 1884 (Powiśle, Przystań na Solcu, Święto Trąbek) widoczne jest stopniowe odchodzenie od tak rygorystycznego realizmu. Gierymski w ostatnich latach życia tworzył w poczuciu napięcia zdrowotnego i twórczego. Z czasem powrócił do realizmu. W zbiorach Muzeum Narodowego w Szczecinie znajduje się późny szkic wykonany w plenerze, a dokładnie w ogrodach willi Borghese w Rzymie. Artysta sporządził studium świątyni Eskulapa znajdującej się na wysepce na sztucznym jeziorze stworzonym u schyłku XVIII wieku przez Jacoba Moore’a, który nawiązywał do stylu ogrodów angielskich. Niewielka świątynia w stylu jońskim została wzniesiona w latach 1786–1787 przez Antonia i Maria Aspruccich. Obraz można uznać za nietypowy na tle oeuvre artysty, ponieważ ma bardzo cienką warstwę malarską, bez efektów fakturalnych. Przyjmuje się, że jest to wynik późniejszych działań konserwatorskich, a nie zamiarów artysty.


Beata Małgorzata Wolska

wystawa

Muzeum Narodowe w Szczecinie, ul. Wały Chrobrego 3, Szczecin