• Czcionka:
  • Kontrast:
poprzedni obiekt
następny obiekt
Janin, Zuzanna (1961- )

Chłopiec marzący

  • rzeźba
Chłopiec marzący
104
0
Oceń obiekt:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • sztuka krytyczna, sztuka postkrytyczna, marzenia, podróże, bohaterowie > everyman, postacie > postacie ludzkie, dzieci > chłopcy

Dane podstawowe

  • Numer inwentarzowyMNS/Sp/1910/a-b
  • Autor/WytwórcaJanin, Zuzanna (1961- )
  • TytułChłopiec marzący
  • Miejsce powstaniaWarszawa (województwo mazowieckie)
  • Czas powstania2009
  • Technikaspawanie
  • Materiałdrut mosiężny, etykiety bagażowe, pleksi
  • Wymiary
      • cały obiekt:
      • 250 cm (wysokość)
      • 100 cm (szerokość)
      • 120 cm (głębokość)
  • Sposób nabyciazakup
  • Odpowiedzialny działMuzeum Sztuki Współczesnej
  • WłaścicielMuzeum Narodowe w Szczecinie

Konstrukcja z drutu w formie postaci nadnaturalnej wielkości, siedzącej na sześciennym postumencie z przezroczystej pleksi. Sylwetka skulona z głową pochyloną między zgiętymi kolanami, na których oparte są bezradnie zwisające i splecione pomiędzy stopami ramiona. Cała ażurowa postać opleciona jest paskami bagażowymi wydawanymi na lotniskach.

Prace Zuzanny Janin (1961– ), zajmującej się rzeźbą, instalacją wideo, fotografią i performance, eksplorują intrygującą psychologiczną tożsamość współczesnego człowieka. Rzeźba Chłopiec marzący to konstrukcja z drutu w formie postaci nadnaturalnej wielkości. Siedzi skulona na postumencie z pleksi z głową pochyloną między zgiętymi kolanami, na których oparte są bezradnie zwisające ramiona, pomiędzy stopami splecione dłonie. Cała ażurowa postać opleciona jest etykietami bagażowymi wydawanymi na lotniskach, które artystka zbierała w czasie swoich podróży po świecie.

Tytułowy chłopiec może być portretem współczesnego everymana, który stawia sobie egzystencjalne pytania o sens życia. Budując swą tożsamość na mobilności, a nie tradycyjnie rozumianej relacji z miejscem, będąc w permanentnej podróży, zagubił własne korzenie. W zmienionej sytuacji życiowej musi od nowa, z innej pespektywy zastanowić się nad punktem odniesienia, zmierzyć się z prawdziwą istotą własnej tożsamości. Powstała prawie dekadę temu rzeźba dodatkowych znaczeń nabiera w czasie naznaczonym pandemią wirusa Covid-19 i lockdownem, kiedy cały świat został uziemiony, a indywidualne wolności poddano rygorystycznym ograniczeniom. Dla wielu osób był to okres radykalnych przewartościowań w życiu. W twórczości artystki zaowocował pracą Czekając na podróż z 2020 r., powstałą w cyklu Rzeźby domowe, który początkowo Janin prezentowała jako oddzielny blog internetowy, mówiąc o nim „wizualny pamiętnik ‘pisany‘ chwilami samotnego życia w izolacji”. 

Twórczość Janin zakorzeniona jest w jej własnej biografii, pamięci i czasie. Czerpie nie z faktów, historii, dosłownych narracji, ale z emocjonalnego doświadczenia, uczuć, wydarzeń w sferze duchowej. Tożsamość, pamięć i przemijanie to fundamenty jej bogatej twórczości. „Przetwarza doznanie, doświadczenie, przeczucie w zarysy koncepcji. Filozofuje, nie używając słów. Bawi się punktami widzenia, zmienia światy w zależności od miejsca, w którym ustawia siebie  narzędzie poznania, ów najbardziej czuły obiektyw.” (Olga Tokarczuk)

Marlena Chybowska-Butler

magazyn