• Czcionka:
  • Kontrast:

Kobieta III

Gustowska, Izabella (1948- )
Gustowska, Izabella (1948- )

Kobieta III

  • grafika
MNS/WGraf/786
77
Oceń obiekt:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • fotografia
  • portret
  • akty
  • kominiarka
  • modelka
  • kobieta
  • terroryzm
  • przemoc
  • feminizm
  • cielesność
  • body art (sztuka)
  • grafika (sztuka)

Dane podstawowe

  • Numer inwentarzowyMNS/WGraf/786
  • AutorGustowska, Izabella (1948- )
  • TytułKobieta III
  • Miejsce i czas powstaniaPoznań (Europa; Polska; województwo wielkopolskie; powiat m. Poznań; gmina Poznań) 1977
  • Technikatechniki mieszane, techniki graficzne
  • Materiałpapier
  • Wymiary

    cały obiekt: 100 cm (wysokość); 71 cm (szerokość);

  • Cykl / kompletKobiety
  • Sygnatury / Napisy / Znaki

    pieczęć; MUZEUM NARODOWE SZCZECIN ; czerwona, okrągła, zatarta pieczęć z napisem w otoku i motywem graficznym w polu; Muzeum Narodowe w Szczecinie (1945 - )

    napis, pieczęć; [Iz]abella Gustowska |Poznań - Pologne | ul[.] Śląska 1 | [TIT]RE: Kobieta III | TECHNIQUE: tech mixte | DIMENSION: 71/100 | NUMERO: 4/12 | DATE: 1977 | PRIX: 2000 zł ; granatowa prostokątna pieczęć autorska z uzupełnionymi ołówkiem informacjami na temat pracy; Gustowska, Izabella (1948- )

    napis, sygnatura; Izabella Gustowska 1977 r. ; ołówkiem; Gustowska, Izabella (1948- )

    napis; tech mixte ; ołówkiem; Gustowska, Izabella (1948- )

    napis; Kobieta III ; ołówkiem; Gustowska, Izabella (1948- )

  • Sposób nabyciaZakup
  • Odpowiedzialny działMuzeum Sztuki Współczesnej
  • WłaścicielMuzeum Narodowe w Szczecinie
Pionowa kompozycja w tonacji czarno-białej z akcentami ziemistych brązów przedstawiająca obnażoną, tęgą kobietę, ujętą w trzech czwartych, od ud w górę . Kobieta ubrana w majtki i kominiarkę. Po lewej stronie kompozycji rozbudowana plama czerni.
Pionowa kompozycja w tonacji czarno-białej z akcentami ziemistych brązów i zieleni z przedstawieniem nadruku fotografii obnażonej, tęgiej kobiety. Ujęta w trzech czwartych, od ud w górę, siedząca postać zwrócona jest w prawo. Ręce zgięte w łokciach, uniesione do góry, dłonie obejmują twarz. Kobieta ubrana w białe, zsunięte z pośladków majtki i czarną naciągniętą na głowę kominiarkę. W otworze kominiarki widoczne lewe oko postaci. Ciało kobiety silnie rozświetlone od prawej strony, z lewej rozbudowana plama czerni.

W serii grafik zrealizowanych w latach 1975–1979 Izabella Gustowska (ur. 1948) przedstawiła obnażoną, tęgą kobietę w naciągniętej na głowę kominiarce. W latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku, gdy w polskiej sztuce i kulturze wizualnej dominowały przeestetyzowane, podszyte erotyzmem wizerunki kobiecych ciał, taki brutalny i obrazoburczy sposób sportretowania kobiety był rzadkością. Zmiana urealniająca przedstawienia kobiet, polegająca między innymi na pokazaniu niedoskonałości ich ciał i fizjologicznych procesów jakim podlegają, jak choćby efektów starzenia się, pojawiła się wraz z narastającą w tym czasie tzw. drugą falą feminizmu. Kobiety-artystki inspirowały w ten sposób do nowego spojrzenia na kobietę, krytykując przemocowy charakter kultury, narzucającej na nią opresyjne kanony wyglądu i zachowania. Artystyczny zamysł Gustowskiej – sportretowanie nieomal nagiej kobiety w kominiarce, prowokuje do postrzegania „Kobiet” nie tylko w kontekście sztuki feministycznej, ale także w odniesieniu do specyfiki lat siedemdziesiątych XX wieku, gdy przez Europę Zachodnią przetoczyła się fala krwawych terrorystycznych zamachów. Były one organizowane zarówno przez ruchy proarabskie, jak i ugrupowania europejskie – separatystyczne formacje takie jak baskijska ETA i irlandzka IRA oraz grupy lewackie – włoskie Czerwone Brygady, niemiecką Frakcję Czerwonej Armii zwaną także grupą Baader-Meinhof i wiele innych. W tej perspektywie „Kobiety” Gustowskiej, które powstały w apogeum europejskiego terroryzmu mogą być postrzegane jako jedne z pierwszych jego wizualnych reprezentacji i profetyczna wizja przyszłości, w której akty terrorystyczne weszły do stałego repertuaru społecznej przemocy.

Magdalena Lewoc

magazyn