• Czcionka:
  • Kontrast:

Potop

Opałka Roman
Opałka Roman

Potop

  • grafika
MNS/WGraf/303
259
Oceń obiekt:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • potop
  • znaki
  • punkty
  • środowisko naturalne
  • odrodzenie
  • zagłada
  • technicyzacja
  • urbanizacja
  • przeludnienie
  • Nowy Jork (Stany Zjednoczone)
  • Manhattan (Nowy Jork)
  • drapacze chmur
  • miasta

Dane podstawowe

  • Numer inwentarzowyMNS/WGraf/303
  • AutorOpałka Roman
  • TytułPotop
  • Miejsce i czas powstania1969
  • Technikakwasoryt (odbit. 9/50)
  • Materiałpapier
  • Wymiary

    cały obiekt: 60 mm (wysokość); 48 mm (szerokość);

  • Cykl / kompletOpisanie świata
  • Sygnatury / Napisy / Znaki

    napis, sygnatura; Opałka 69; ołówkiem; Opałka Roman

    napis;  "Potop" Kwasoryt 9/50; ołówkiem; Opałka Roman

  • Sposób nabyciazakup
  • Odpowiedzialny działMuzeum Sztuki Współczesnej
  • WłaścicielMuzeum Narodowe w Szczecinie.
Czarno-szara kompozycja zbudowana z punktów, krótkich linii i nieregularnych plamek zagęszczających się od centrum pracy, gdzie znajdują się (skupione jak w soczewce) drapacze Manhattanu.
Kompozycja czarno-szara w układzie pionowym. W centrum rozświetlone skupisko drapaczy chmur. Rozchodząca się promieniście i zageszczająca ku krawędziom pracy zabudowa miejska ściśle otacza centrum, przechodząc z krótkich linii i specyficznych plamek lub znaków w coraz ciemniejsze punkty, gdzieniegdzie tworzące nieregularne linie. Odbitka 9/50.

„Potop” Romana Opałki jest jedną z prac z cyklu dziewięciu kwasorytów pod wspólnym tytułem „Opisanie świata” (1968–1970). W centrum grafiki „Potop” znajduje się skupisko drapaczy chmur Manhattanu, które są zawłaszczane, wchłaniane przez stopniowo zagęszczającą się masę znaków wokół niego. Historyczka sztuki dr Bożena Kowalska, opisując ten cykl zauważyła: za stosunkowo prostą, powszechnie zrozumiałą symboliką, wyrażającą groźbę przeludnienia naszego globu czy urbanizacji i technicyzacji, niosących zagładę naturalnego środowiska człowieka – kryje się wątek ogólniejszy i trudniejszy do zdefiniowania. Opałce bliska była filozofia Wschodu – panteistyczne traktowanie natury i człowieka, jako jej integralnej części. Wyznawał szkołę Zen, według której zniszczenie jest niezbędne, aby mogło dokonać się odrodzenie, a jednostka ludzka jest jak ziarno pyłu w obliczu cyklów przyrody i nieskończoności. W grafikach „Opisanie świata” Opałka odnalazł sposób na wyrażenie nurtujących go problemów zarówno natury filozoficznej jak i formalnej, odnalazł kod znaków – uniwersalny język dla przekazania uniwersalnych treści. Prace z tego cyklu zostały docenione i nagrodzone podczas VII Międzynarodowego Biennale Grafiki w Krakowie (1969), VII Światowego Biennale Grafiki w Tokio i II Biennale Grafiki w Bratford (1970). Roman Opałka jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych artystów konceptualnych na świecie. Zajmował się grafiką, rysunkiem, malarstwem, rzeźbą, medalierstwem, ilustracją książkową i plakatem do czasu odkrycia „obrazów liczonych” – idei, którą nazwał programem OPAŁKA 1965/1–∞. Pierwsza praca z tej serii to zapis kolejnych cyfr białą farbą na czarnym tle. Później tło było szare i z każdym nowym płótnem rozjaśniane o jeden procent. Artysta, w trakcie malowania nagrywał swój głos – wyliczanie kolejnych cyfr, oraz wykonywał fotograficzny autoportret po każdym dniu pracy. Od roku 1972 do śmierci Opałki w 2011 program ten był jedyną treścią jego twórczości. Marlena Chybowska-Butler

magazyn