• Czcionka:
  • Kontrast:
Taszycki, Zbigniew (1955- )

bez tytułu

  • rama; dzieło wizualne > rysunek
37
Oceń obiekt:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • światłocień
  • forma
  • znak
  • ekspresja
  • akt twórczy
  • gest artysty
  • neoekspresjonizm (sztuka)
  • abstrakcja
  • rysunek (sztuka)

Dane podstawowe

  • Numer inwentarzowyMNS/WRys/389
  • AutorTaszycki, Zbigniew (1955- )
  • Miejsce i czas powstaniaPoznań (Europa; Polska; województwo wielkopolskie; powiat m. Poznań; gmina Poznań) 1990
  • Technikatechniki rysunkowe, pastel tłusty, pastel suchy, grafit, węgiel
  • Materiałpapier gruntowany
  • Wymiary

    cały obiekt: 179 cm (wysokość), 128 cm (szerokość)

  • Cykl / kompletnietytułowany cykl rysunków, 1990
  • Sposób nabyciazakup
  • Odpowiedzialny działMuzeum Sztuki Współczesnej
  • WłaścicielMuzeum Narodowe w Szczecinie.
Kompozycja abstrakcyjna utrzymana w tonacjach czerni, szarości i bieli, zdominowana pionową, centralną formą u góry rozgałęziającą się na dwa zakrzywione ramiona, u dołu zawiniętą. Praca oprawiona w ramę z jasnego, surowego drewna.
Światłocieniowa, kompozycja abstrakcyjna utrzymana w dynamicznie kontrastujących tonacjach czerni, szarości i bieli w układzie pionowym. Przedstawienie zdominowane pionową, umieszczoną na osi, nieregularnie łamaną, geometryzujacą formą, u góry rozgałęziającą się na dwa zakrzywione ramiona, u dołu zawijającą się w lewo i do góry. W dolnej części przedstawienia geometryzująca forma ujęta po obu stronach czarnymi wachlarzowatymi kształtami. Arkusz oprawiony przez autora w ramę z jasnego, surowego drewna.

Rysunek Zbigniewa Taszyckiego (ur. 1955) powstał w 1990 roku. Należy do zrealizowanego wówczas monumentalnego cyklu, złożonego z kilku prac narysowanych węglem, grafitem i pastelami. Od 1982 roku, w którym Taszycki uzyskał dyplom w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu (obecnie Uniwersytet Artystyczny), do końca lat osiemdziesiątych ubiegłego wieku artysta intensywnie zajmował się rysunkiem i malarstwem. Ukończony w 1990 roku cykl prac, z którego pochodzi rysunek z kolekcji Muzeum Narodowego w Szczecinie, zamyka okres, w którym prace Taszyckiego formalnie nawiązują do estetyki lat osiemdziesiątych XX wieku i dominujących wówczas nurtów ekspresjonistycznych. Wielkoformatowy rysunek Taszyckiego powstał w trakcie kilkudniowej sesji, podczas której artysta pracował nad kilkoma dziełami z cyklu naraz, rysując je na rozłożonych na podłodze pracowni, połączonych ze sobą papierach. Wszystkie rysunki z serii łączy podobna energia, rozmach i abstrakcyjny motyw. Zgodnie z przyjętą i konsekwentnie stosowaną przez Taszyckiego zasadą nie są one opatrzone tytułami, co w zamyśle twórcy pozwala odbiorcy na większą swobodę w ich odczytywaniu. W tym samym czasie, z którego pochodzi rysunek ze szczecińskiej kolekcji, praktykę artystyczną Taszyckiego zdominowało zainteresowanie przestrzenią i pracą in situ (na miejscu) polegającą na transformacji wnętrz galerii, w których artysta prezentuje swoje realizacje. Ściany, sufit i podłoga oraz relacje przestrzenne w konkretnym wnętrzu stały się odtąd się głównym tematem i celem jego artystycznych kreacji. Nowy styl pracy Taszyckiego, w którym w centrum uwagi znalazła się przestrzeń, nie oznaczał radykalnego wyeliminowania z jego twórczości dwuwymiarowych prac, takich jak obrazy czy rysunki. Są one nadal obecne w jego praktyce artystycznej, stanowiąc często element kreowanych przez artystę przestrzennych aranżacji.

Magdalena Lewoc

magazyn