• Czcionka:
  • Kontrast:
poprzedni obiekt
następny obiekt
Fajó, János (1937-2018)

Wstęga IV

  • malarstwo, obraz
Wstęga IV
758
0
Oceń obiekt:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • abstrakcja geometryczna (styl)
  • konstruktywizm
  • minimal art
  • neoawangarda > neoawangarda węgierska
  • Pesti Műhely (Budapeszt
  • 1971–1988)
  • wstęgi
  • złudzenie optyczne
  • kolory

Dane podstawowe

  • Numer inwentarzowyMNS/SWO/34
  • Autor/WytwórcaFajó, János (1937-2018)
  • TytułWstęga IV | Szalag - IV (węgierski)
  • Miejsce powstaniaBudapeszt (Węgry)
  • Czas powstania1969
  • Technikatempera, techniki malarskie
  • Materiałpapier; tempera
  • Wymiary
      • cały obiekt:
      • 51 mm (wysokość)
      • 50 mm (szerokość)
  • Sygnatury / Napisy / Znaki
    • 1. Napis:
    • ołówkiem, tutuł i rok:
    • Szalag - IV.1969.9.
    • ; Fajó, János (1937-2018)
    • 2. Sygnatura:
    • ołówkiem:
    • fajó f.
    • ; Fajó, János (1937-2018)
    • 3. Napis:
  • Sposób nabyciazakup
  • Odpowiedzialny działMuzeum Sztuki Współczesnej
  • WłaścicielMuzeum Narodowe w Szczecinie

Kompozycja należąca do serii czterech prac o wspólnym motywie trzech scalonych wstęg. Pasma żółej, szmaragdowej i zielonej linii falujące wokół wspólnego środka w tonacji jasnozielonej, otoczone kołem w odcieniu jasno-seledynowym. Cztery rogi pracy w kolorze zielonym.

Prace Janosa Fajó z cyklu „Wstęgi” (1969), wykonane ze szczególną dbałością o detale, w czystych, żywych, wibrujących kolorach przywołują skojarzenia z nurtami sztuki optycznej, minimalizmu i nowej geometrii. Oryginalny styl artysty, który rozwinął w latach sześćdziesiątych XX wieku bazuje na tradycji konstruktywizmu i abstrakcji geometrycznej. Najważniejszymi elementami jego prac są podstawowe formy (koło, trójkąt, kwadrat) i kolory (żółty, niebieski, czerwony), a główna metoda tworzenia to upraszczanie – redukcja kształtów obserwowanych w naturze do form geometrycznych i ich zmiennych. Jednocześnie Fajó operował wyjątkowo bogatą paletą barwną. Charakterystyczne dla jego dzieł są kształty opływowe, ale też duże, regularne płaszczyzny czystego koloru. W jego malarstwie, grafikach, rzeźbie znajdują się zarówno symetria, jak i asymetria, wariacje ruchu, rytmu i dynamizmu.
Fajó jest jednym z najważniejszych współczesnych artystów węgierskich. Rozwijał koncepcje swoich nauczycieli i mentorów, którymi byli przede wszystkim Lajos Kassák – czołowa postać węgierskiej awangardy, później Max Bill (przedstawiciel racjonalnej sztuki konkretnej) i Victor Vassarely (twórca nurtu sztuki optycznej). W założonym w 1973 roku Warsztacie Budapeszteńskim (Pesti Műhely) Fajó współpracował z innymi artystami z kręgu abstrakcji geometrycznej, między innymi z Imre Bakiem, Istvánem Nádlerem, Tamásem Hencze i Iloną Keserü. Wraz z nimi, od lat siedemdziesiątych do dziewięćdziesiątych XX wieku, czynnie uczestniczył w rozwoju ruchu neoawangardy na Węgrzech. Zajmował się działalnością wydawniczą, wystawienniczą, edukacyjną i teorią sztuki.

Marlena Chybowska-Butler

magazyn