• Czcionka:
  • Kontrast:
Reichel, Carl Anton (1874-1944) (rytownik)

Ofiara Daçarathy z wody i ziemi (Świat marzeń)

  • grafika
417
152
Oceń obiekt:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • kontur
  • góry
  • pejzaże górskie
  • klassische Moderne (sztuka)
  • pejzaż modernistyczny
  • grafika niemiecka

Dane podstawowe

  • Numer inwentarzowyMNS/Graf/840
  • AutorReichel, Carl Anton (1874-1944) (rytownik)
  • TytułOfiara Daçarathy z wody i ziemi (Świat marzeń) | Açvamedhaopfern des Daçaratha (Traumwelt) (indoeuropejskie języki; niemiecki)
  • Miejsce i czas powstaniaMonachium (Europa, Niemcy, Bawaria; Górna Bawaria); Stuttgart (Europa; Niemcy; Badenia-Wirtembergia; rejencja Stuttgart) 1915
  • Technikaakwaforta
  • Materiałgruby; papier czerpany
  • Wymiary

    odcisk: 219 mm (wysokość), 265 mm (szerokość)

    cały obiekt: 296 mm (wysokość), 407 mm (szerokość)

  • Cykl / kompletcykl 133 rycin o nieznanym tytule
  • Sygnatury / Napisy / Znaki

    napis, pieczęć; M.P.Z. Szczecin 2648 | Graf 4140; pieczęć prostokątna różowa z dawnymi numerami inwentarzowymi, ołówkiem; Muzeum Narodowe w Szczecinie (1945 - )

    napis, pieczęć; Museum Stettin 1927 / 276; pieczęć okrągła lila z datą nabycia i numerem inwentarzowym ołówkiem; Museum der Stadt Stettin (1913-1945)

    napis; op. 133 / 1/2; po prawej informacja o odbitce; Reichel, Carl Anton (1874-1944)

    napis; Açvamedhaopfern des Daçaratha; ołówkiem tytuł; Reichel, Carl Anton (1874-1944)

    napis; Z.Km.Pr. / Z.1/2; ołówkiem informacja o odbitce (pierwsza z dwu); Reichel, Carl Anton (1874-1944)

    napis, sygnatura; Reichel 1915; ołówkiem; Reichel, Carl Anton (1874-1944)

    napis, sygnatura; CAR; monogram wiązany z płyty; Reichel, Carl Anton (1874-1944)

  • Kolekcjagrafika niemieckojęzyczna klasycznego modernizmu
  • Sposób nabyciapozyskanie własne
  • Odpowiedzialny działDział Sztuki Dawnej
  • WłaścicielMuzeum Narodowe w Szczecinie.
Kompozycja konturowa przedstawia pejzaż górski ujęty abstrakcyjnie.
Kompozycja przedstawia pejzaż górski łączący elementy realistyczne i fantastyczne, skonstruowany z konturowo wyrysowanych kilku widoków, nakładających się na siebie. Pojedyncze linie formują kształty przypominające wzgórza, parów czy drogę. Przechodzą one jednak w zwielokrotnione kontury, paralelne linie i formy, igrające z percepcją widza poprzez swoją wielowymiarowość.

Rycina Carla Antona Reichela sprawia wrażenie kompozycji abstrakcyjnej i kojarzy się z dziecięcym obrazkiem przeznaczonym do pokolorowania. W rzeczywistości jest to pejzaż z „wplecionymi” w niego motywami figuralnymi. Reichel powiązał w tym krajobrazie rozmaite tradycje artystyczne: sztukę antycznej Grecji z jej konturowymi sylwetkami oraz siedemnastowieczne malarstwo Claude Lorraina, w którym antyczne i biblijne postacie przedstawione w miniaturowej skali nikną w otaczającej je bujnej przyrodzie. Posłużył się wysoko cenioną około 1800 roku klarowną formą grafiki konturowej, a także, zafascynowany kulturą Indii, włączył motywy wierzeń wschodnich. Nowoczesna kompozycja jest bardzo charakterystyczna dla sztuki Reichela, który od 1913 roku posługiwał się techniką akwaforty konturowej i tworzył swoiste przedstawienia pejzażowe. Skojarzenie ze sztuką dla dzieci i spontaniczną dziecięcą twórczością jest uzasadnione, ponieważ Reichel, zajmując się psychologią miał zapewne do czynienia z rysunkami dzieci. Praca wykonana została techniką akwaforty konturowej na grubym papierze czerpanym w 1915 roku. Jest ona pierwszą z dwóch odbitek wydrukowanych z płyty, która następnie została zniszczona. Austriak Carl Anton Reichel urodził się w Wels w 1874, zmarł w Wiedniu w 1944 roku. Był grafikiem, rysownikiem, ilustratorem. Zdobył wielostronne wykształcenie studiując w latach 1894–1901 w Wiedniu, Monachium i Pradze medycynę i dodatkowo kilka innych dziedzin: psychologię, historię sztuki, wiedzę o Indiach. Ponadto pogłębiał wykształcenie artystyczne w Paryżu w Akadémie Julian i w Monachium przyswajając sobie tajniki technik graficznych – drzeworytu i akwaforty. Interesował się buddyzmem, filozofią dalekowschodnią, hipnozą, spirytyzmem, kosmologią. Te zainteresowania znalazły odzwierciedlenie w jego dziełach. Przez pewien czas pracował w zamku Bürgelstein pod Salzburgiem utrzymując kontakty z przedstawicielami sztuki i kultury, m.in., nowatorskim kompozytorem Arnoldem Schönbergiem i ekspresjonistą Alfredem Kubinem. W latach 1917–1924 prowadził własny salon w Kremstal. Ewa Gwiazdowska

magazyn