• Czcionka:
  • Kontrast:
poprzedni obiekt
następny obiekt
Kanoldt, Alexander (Karlsruhe 1881- Berlin 1939) (grafik)

Hiddensee IV (Pejzaż z Hiddensee)

  • grafika
799
233
Oceń obiekt:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • linie telefoniczne
  • wydmy
  • Bałtyk, morze (Europa)
  • Hiddensee, wyspa (Niemcy)
  • pejzaże topograficzne
  • klassische Moderne (sztuka)
  • grafika (sztuka) > grafika niemiecka

Dane podstawowe

  • Numer inwentarzowyMNS/Graf/3744
  • Autor/WytwórcaKanoldt, Alexander (Karlsruhe 1881- Berlin 1939) (grafik)
  • TytułHiddensee IV (Pejzaż z Hiddensee) | Hiddensee IV (Landschaft auf Hiddensee) (niemiecki)
  • NazwaPejzaż
  • Miejsce powstaniaKarlsruhe (Niemcy)
  • Czas powstania1927
  • Technikalitografia
  • Materiałbibułka
  • Wymiary
    • odcisk:
    • 303 mm (wysokość)
    • 454 mm (szerokość)
    • cały obiekt:
    • 373 mm (wysokość)
    • 514 mm (szerokość)
  • Sygnatury / Napisy / Znaki
    • 1. Napis:
    • ołówkiem:
    • Landschaft auf Hiddensee//86
    • ; nieznany
    • 2. Napis, pieczęć:
    • pieczęć prostokątna, fioletowa z dawnym numerem inwentarzowym ołówkiem:
    • M.P.Z. | Szczecin | Dział XIV | Nr 1049
    • ; Muzeum Narodowe w Szczecinie (1945 - )
    • 3. Napis, pieczęć:
    • pieczęć okrągła, liliowa z napisem w otoku i głową gryfa w lewym profilu w polu oraz ołówkiem data i dawny numer inwentarzowy:
    • Museum Stettin 1931. / Z.B 7.
    • ; Museum der Stadt Stettin (1913-1945)
    • 4. Napis:
    • ołówkiem numer odbitki i nakładu:
    • Sonderdruck 4/10
    • ; Kanoldt, Alexander (Karlsruhe 1881- Berlin 1939)
    • 5. Napis:
    • ołówkiem:
    • Hiddensee IV
    • ; Kanoldt, Alexander (Karlsruhe 1881- Berlin 1939)
    • 6. Sygnatura, napis:
    • ołówkiem:
    • Kanoldt XXXIII/27
    • ; Kanoldt, Alexander (Karlsruhe 1881- Berlin 1939)
  • Kolekcjagrafika niemieckojęzyczna klasycznego modernizmu
  • Sposób nabyciapozyskanie własne
  • Odpowiedzialny działDział Sztuki Dawnej
  • WłaścicielMuzeum Narodowe w Szczecinie

Czwarta wersja widoku bałtyckiej wyspy Hiddensee przedstawionej z lotu ptaka na arkuszu w układzie poziomym. Pejzaż wydmowy poprzecinany koleinami krzyżujących się, piaskowych dróg, biegnących zza wydmy w prawej części przedstawienia i ukosem od lewej, od strony lasu. Łączą się w prawej części pierwszego planu. Po lewej stronie kompozycji na horyzoncie widać pasmo lasu porastającego stok jednej z wydm. W prawej części ukosem przecina wydmy linia telefoniczna rozwieszona na słupach. W tle rozpościera się nieboskłon jasny nad linią ziemi, ciemniejący ku górze.


Kompozycja Aleksandra Kanoldta przedstawia łagodne wzniesienie w północnej części wyspy Hiddensee. Jest to czwarta z cyklu kompozycji poświęconych tej niewielkiej bałtyckiej wyspie. Rozległe wzgórze pokryte murawą oddane zostało prawie w całości w sposób topograficzny. Ukazuje ukształtowanie powierzchni niemal bez pokrywającej ją roślinności. Jedynie lewy stok wzniesienia porasta gęsty las. Widz ma wrażenie, że patrzy na pustynię, jednak kręte drogi polne okrążające poszczególne pagórki i prowadzące w różnych kierunkach oraz daleki szereg słupów linii energetycznej i telefonicznej biegnącej do niewidocznej na kompozycji latarni morskiej, świadczą pośrednio o obecności człowieka.

Kompozycja wykonana w 1927 roku techniką litografii na cienkim papierze japońskim należy do dzieł tworzonych w stylistyce tak zwanej Nowej Rzeczowości (Neue Sachlichkeit). Przedstawiciele tego kierunku w sztuce starali się ukazać rzeczywistość w sposób maksymalnie wierny, dokładny a jednocześnie chłodny i obiektywny.

Wyspa Hiddensee przedstawiana była w sztuce już od lat trzydziestych XIX wieku. Od początku XX wieku, kiedy powstawały zamiejskie kolonie artystyczne, przyciągała twórców poszukujących miejsc leżących z dala od zindustrializowanych ośrodków, takich, których przyroda zachowała jeszcze naturalny charakter, a ludzie prowadzili proste życie.

Aleksander Kanoldt urodził się w 1881 roku w Karlsruhe, zmarł w 1939 roku w Berlinie. Studiował w szkole sztuki w Karlsruhe. Początkowo osiadł w Monachium, gdzie należał do grona ekspresjonistów. W 1913 roku przyłączył się do Münchener Neue Secession (Nowej Secesji Monachijskiej). W rezultacie pobytu we Włoszech po zakończeniu pierwszej wojny światowej styl artysty ewoluował w stronę Nowej Rzeczowości. Od 1925 roku pracował jako pedagog we Wrocławiu i Berlinie.

Ewa Gwiazdowska

magazyn