• Czcionka:
  • Kontrast:
poprzedni obiekt
następny obiekt
nieznany (lobolobane) - Dogonowie

Postać kobiety

  • figura
Postać kobiety
731
133
Oceń obiekt:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • deszcz
  • modlitwa
  • ołtarz przodków
  • mitologia > mitologia dogońska
  • kulty > kult przodków

Dane podstawowe

  • Numer inwentarzowyMNS/AF/7238
  • Autor/Wytwórcanieznany (lobolobane) - Dogonowie
  • NazwaPostać kobiety
  • Miejsce powstaniaMopti, region (Republika Mali)
  • Czas powstaniamiędzy 1951 - 2000
  • Technikatechniki snycerskie, ciosane
  • Materiałpatyna; materiał organiczny > materiał pochodzenia roślinnego > drewno
  • Wymiary
      • cały obiekt:
      • 23.5 cm (wysokość)
      • 4.6 cm (szerokość)
  • Miejsce zebrania w terenieRepublika Mali; region: Mopti; okręg: Bandiagara; wioska: Sangha
  • Sposób nabyciazakup
  • Odpowiedzialny działDział Kultur Pozaeuropejskich
  • WłaścicielMuzeum Narodowe w Szczecinie

Dogonowie są przede wszystkim rolnikami. Kalendarz prac polowych oraz powodzenie zbiorów zależą od terminowego rozpoczęcia pory deszczowej. Jest to niezwykle ważne, bowiem w kraju Dogonów nie ma ani jednej stałej rzeki czy potoku, a jedynie okresowe, istniejące tylko w porze deszczowej. Najdłużej swoje wody toczy płynący przez miejscowość Bandiagara potok zwany Yamé, a największy wodospad, będący jednocześnie ogromną atrakcją turystyczną, znajduje się w pobliżu wioski Banani i istnieje tylko w okresie od lipca do września. Dogonowie znają i stosują wiele sposobów na wywołanie deszczu. Jednym z nich jest składanie ofiar na specjalnych ołtarzach zwanych andugo stawianych tylko w tym jednym celu. Za pośrednictwem tych ołtarzy składa się ofiary bóstwom Nommo, które uznawane są za władców wody żyjących w każdym zbiorniku wodnym na ziemi, również w deszczu spadającym z nieba. Ołtarze te mogą znajdować się na tarasach domów ginna, na dziedzińcach zagród, na obrzeżach wiosek lub w oddzielnych sanktuariach. Mogą być też ruchome, łatwo dające się przenosić na pola, szczególnie w przypadku wystąpienia już pierwszych opadów. Ołtarze składają się ze stosu kamieni zwanych andugua dibu, co oznacza dosłownie „kamień który spadł z nieba”. Ustawia się na nich drewniane figury oraz przedmioty metalowe.

Figura przedstawia postać przodka z rękoma uniesionymi do góry. Ten gest jest interpretowany jako modlitewny wysiłek zmierzający do połączenia ziemi i nieba. Znakiem tego sojuszu jest deszcz, tak ważny dla rolników. Uważa się, że pierwotnie w ten sposób swoich przodków rzeźbili Tellemowie – tajemniczy lud zamieszkujący Masyw Bandiagara przed przybyciem Dogonów. Motyw ten wtopił się w tradycję dogońską i dziś o związkach z Tellemami świadczy jedynie nazwa tellem, którą określa się figury.

Ewa Prądzyńska

magazyn