• Czcionka:
  • Kontrast:
poprzedni obiekt
następny obiekt
Mueller & Bolle (1881 - po 1943)

Pojemnik na musztardę

  • pojemnik
Pojemnik na musztardę
479
80
Oceń obiekt:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • musztarda
  • przechowywanie > przechowywanie żywności
  • serwowanie żywności
  • gastronomia

Dane podstawowe

  • Numer inwentarzowyMNS/H/796
  • Autor/WytwórcaMueller & Bolle (1881 - po 1943)
  • NazwaPojemnik na musztardę
  • Miejsce powstaniaSzczecin (województwo zachodniopomorskie)
  • Czas powstania1882 - 1943
  • Technikamodelowanie w formie, kalkomania, wytłaczanie, cyzelowanie
  • Materiałmetal; porcelit
  • Wymiary
      • cały obiekt:
      • 50.5 cm (wysokość)
      • 22 cm (szerokość)
      • 22 cm (średnica)
  • Sygnatury / Napisy / Znaki
    • 1. Napis:
    • pisanką w kolorze czarnym, pierwszy wiersz po łuku:
    • Müller & Bolle, Stettin | Mostrich | Surrogatfrei u. ungefärbt
  • Sposób nabyciazakup
  • Odpowiedzialny działMuzeum Historii Szczecina
  • WłaścicielMuzeum Narodowe w Szczecinie

Cylindryczny, porcelitowy pojemnik w kolorze kremowym na wysokiej podstawie z dozownikiem i pokrywą. Stożkowata blaszana pokrywka z wypłaszczonym rondem i okrągłym uchwytem, fakturowana cyzelowanymi wydłużonymi owalami. Pojemnik cylindryczny z dwoma wklęsłymi od spodu, zaokrąglonymi uchwytami, poziomo po bokach. Na górnej części wyśrodkowany, czarny, ozdobny napis pisanką w trzech wierszach, z których pierwszy zapisany po łuku. Porcelitowa podstawa pojemnika w formie pustego cylindra bez dna z wywiniętą na zewnątrz dolną krawędzią markującą stopę oraz plastycznym pierścieniem nieco powyżej. Przed wypałem w podstawie wycięta pionowo część obwodu stanowi prostokątny otwór, z którego wystaje metalowy wąski dozownik. Dekorowany granatową kalkomanią: na podstawie, brzegach obu porcelitowych części wzór rocailliowy w dookolnych pasmach, na uchwytach oraz punktowo na podstawie i pojemniku gałązki róż.

Musztarda jako przyprawa o właściwościach leczniczych, zwłaszcza łagodzących dolegliwości reumatyczne, działająca antybakteryjnie oraz wpływająca na prawidłowe trawienie, znana była już w starożytnym Rzymie. Przez stulecia receptury jej tworzenia ulegały zmianom, lecz niezmiennie podstawowym składnikiem były nasiona gorczycy. Z czasem musztardę zaczęto traktować jako sos poprawiający smak dań, szczególnie mięsnych. Obecnie jest jednym z popularniejszych dodatków, a jej główna produkcja odbywa się w Europie.

Przed wojną musztardę, jak większość produktów spożywczych, przechowywano w łatwo dostępnych i higienicznych szklanych lub ceramicznych pojemnikach. Nie wchodziły w reakcję z jedzeniem, nie wchłaniały zapachów oraz kolorów, a przede wszystkim nie wpływały na smak przechowywanej w nich żywności. Do ich produkcji oprócz szkła wykorzystywano głównie porcelit, będący rodzajem białej lub kremowej, szkliwionej ceramiki, wytwarzanej w podobny sposób jak porcelana, lecz z gorszych jakościowo surowców. Porcelit po wypaleniu staje się materiałem nieprzesiąkliwym, wytrzymałym i twardym, idealnie nadającym się na przechowywanie potraw.

Okazały, porcelitowy pojemnik do przechowywania musztardy z bogatą dekoracją roślinną, wyposażony w metalowy dozownik przeznaczony był do użytku najprawdopodobniej w lokalach gastronomicznych o czym świadczą jego rozmiary oraz duży napis reklamujący producenta. Wytwórcą aromatycznego sosu, bez substytutów i barwników była szczecińska fabryka musztardy i octu spirytusowego Müller & Bolle, której siedziba znajdowała się na Łasztowni, na ulicy Große Lastadie (obecnie ul. Energetyków). 

Małgorzata Peszko

wystawa

Muzeum Narodowe w Szczecinie – Muzeum Historii Szczecina, ul. Księcia Mściwoja II 8, Szczecin