• Czcionka:
  • Kontrast:
poprzedni obiekt
następny obiekt
Autor nieznany

Patera na owoce

  • patera
Patera na owoce
109
24
Oceń obiekt:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • Fabricius, Gustav (1880-1960), urzędnicy, dedykacje, wyroby jubilerskie, serwowanie żywności

Dane podstawowe

  • Numer inwentarzowyMNS/H/427
  • Autor/WytwórcaAutor nieznany
  • NazwaPatera na owoce
  • Miejsce powstaniaNiemcy (Europa)
  • Czas powstania1930
  • Technikarepusowanie, grawerowanie
  • Materiałsrebro
  • Wymiary
      • cały obiekt:
      • 6 cm (wysokość)
      • 22.5 cm (szerokość)
  • Miejsce zebrania w terenieSzczecin (województwo zachodniopomorskie)
  • Sposób nabyciaprzekaz
  • Odpowiedzialny działMuzeum Historii Szczecina
  • WłaścicielMuzeum Narodowe w Szczecinie

Srebrne naczynie na profilowanej stopie, z okrągłym lustrem i silnie wyniesionym kołnierzem z wywiniętym na zewnątrz i ku dołowi szerokim brzegiem. Utworzona przez kołnierz czara o miękko kształtowanych wygięciach rozczłonowana w rozszerzające się od dołu pionowe, wachlarzowe segmenty, tworzące symetryczny układ 4 części szerszych rozdzielonych każdorazowo dwoma węższymi elementami. Części szersze wydzielone profilem wypukłym, wąskie - wklęsłym. Na brzegu jednego z szerokich segmentów grawerowany napis pisanką w 5 wierszach: Unserem hochverehrten / Stadtbaurat Herrn Dr. Fabricius / zum 50. Geburtstage / gew. v. d. Beamten und Angestellten / der Stettiner Hafengesellschaft.

Gustav Fabricius (18801960), niemiecki inżynier budownictwa i późniejszy szczeciński radca budowlany inżynierię studiował na politechnikach w Berlinie i Gdańsku. Po ukończeniu studiów zdał rządowy egzamin na mistrza budowlanego i wkrótce wyjechał do niemieckiej Afryki Wschodniej, by założyć tam cementownię. W czasie I wojny światowej służył jako żołnierz wojsk inżynieryjnych. W 1916 roku rozpoczął w Szczecinie pracę, jako urzędnik planowania miejskiego a później szef żeglugi, handlu i przemysłu w służbie miejskiej. W 1923 został członkiem zarządu Stettiner Hafengesellschaft mbH i członkiem zarządu Flughafen Stettin GmbH. Zaprojektował hangar dla hydroplanów lądujących na jeziorze i lotnisko z płytą pokrytą trawą na terenie Dąbia – obiekt uznawany za jeden z najnowocześniejszych w mieście. Był członkiem zarządu Związku Niemieckich Portów Lotniczych. Został nagrodzony tytułem doktora honoris causa przez Technische Hochschule Danzig.

Według przedwojennych szczecińskich ksiąg adresowych dr Fabricius mieszkał przy Brombergerstrasse 6 (ul. Lelewela). Jak większość ludności niemieckiej Fabricuiusowie nie zostali po wojnie w Szczecinie. Choć nie są znane okoliczności ich wyjazdu, pozostawili w mieście część rzeczy osobistych. Co ciekawe do Muzeum Historii Szczecina trafiły dopiero w 1986 roku, po tym, jak odkryto je w metalowej skrzyni podczas kopania fundamentów na posesji przy ul. Filaretów 8-9 (Memellandstraße), w odległości około 100 m od domu Fabriciusów. Częścią znaleziska była również prezentowana srebrna patera z grawerowaną dedykacją, podarowana miejskiemu radcy budowlanemu z okazji 50. urodzin przez jego współpracowników ze szczecińskiego towarzystwa portowego.

Po II wojnie światowej dr Fabricius wraz z rodziną zamieszkał w Mülheim an der Ruhr, w Nadrenii Północnej-Westfalii.

Małgorzata Peszko

magazyn