• Czcionka:
  • Kontrast:
poprzedni obiekt
następny obiekt
Autor nieznany - Schumann Friedrich Adolph (Schumann Porzellan Manufaktur, Berlin-Moabit)

Talerz

  • naczynie do serwowania potraw
Talerz
681
139
Oceń obiekt:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • porcelana
  • zamki > Zamek Książąt Pomorskich
  • Friedrich Adolph Schumann
  • Moabit
  • Berlin (Niemcy)

Dane podstawowe

  • Numer inwentarzowyMNS/H/134/2
  • Autor/WytwórcaAutor nieznany - Schumann Friedrich Adolph (Schumann Porzellan Manufaktur, Berlin-Moabit)
  • NazwaTalerz
  • Miejsce powstaniaMoabit (Europa; Niemcy; część miasta Berlin)
  • Czas powstania1859 - 1869
  • Technikazłocenie, naszkliwne, malowanie
  • Materiałporcelana
  • Wymiary
      • cały obiekt:
      • 21.2 cm (średnica)
  • Sygnatury / Napisy / Znaki
    • 1. Napis:
    • malowane złotą farbą numery: 4281 oraz 11:
    • 4281 11
    • ; Schumann Friedrich Adolph (Schumann Porzellan Manufaktur, Berlin-Moabit)
    • 2. Sygnatura:
    • malowany podszkliwnie kobaltem orzeł w koronie nad literami SPM:
    • SPM
    • ; Schumann Friedrich Adolph (Schumann Porzellan Manufaktur, Berlin-Moabit)
    • 3. Wycisk:
    • wyciskana liczba 73 (13?) :
    • 73 (13?)
    • ; Schumann Friedrich Adolph (Schumann Porzellan Manufaktur, Berlin-Moabit)
    • 4. Napis:
    • W muszli pod widokiem napis minuskułą w 2 wierszach: Der Schlosshof / in Stettin. :
    • Der Schlosshof / in Stettin
    • ; Schumann Friedrich Adolph (Schumann Porzellan Manufaktur, Berlin-Moabit)
  • Sposób nabyciazakup
  • Odpowiedzialny działMuzeum Historii Szczecina
  • WłaścicielMuzeum Narodowe w Szczecinie

Talerz ze słabo wyodrębnionym lustrem i kołnierzem wywiniętym lekko do góry, o falistej krawędzi. Wzdłuż linii brzegowej drobny, wypukły ornament roślinny podmalowany złoceniami. Pośrodku lustra czworoboczny medalion o zaokrąglonych narożnikach, ujęty w złoconą ramkę utworzoną z ornamentów o stylizowanych formach roślinnych, uzupłnionych okazałą konchą na zewnątrz pośrodku każdego z boków. Medalion wypełniony malowanym naszkliwnie barwnym widokiem głównego dziedzińca zamkowego od strony północnej z trzema skrzydłami. Po lewej wieża zegarowa, po prawej na styku skrzydeł wieża dzwonów, w centrum skrzydło południowe ze zwieńczeniem wieży więziennej (?) po lewej. Budynki 3-kondygnacyjne, skrzydło zachodnie z dachem mansardowym, pozostałe 2-spadowym z attyką. Po lewej stronie dziedzińca wśród grupy drzew (w rzeczywistości bardziej po prawej stronie) otoczony metalową kratą pomnik Wielkiego Elektora dłuta Wichmanna. W centrum dziedzińca spacerujące postacie. Widok zbliżony do przedstawienia Gustava Francka z bordiury panoramy Szczecina z ok. 1856 r. 

Wyroby porcelanowe przez stulecia były wyznacznikami statusu majątkowego właścicieli. Jako pierwsi na świecie produkcję porcelany na większą skalę rozpoczęli Chińczycy około VII stulecia. Do Europy dotarła w średniowieczu za sprawą słynnego weneckiego podróżnika Marco Polo. Na starym kontynencie upowszechniła się jednak dopiero w XVIII stuleciu. Powstało wówczas wiele manufaktur zajmujących się wyrobem porcelany. Jedną z nich był utworzony w 1835 roku w podberlińskiej dzielnicy Moabit zakład „Porzellan-Manufaktur von F. Schumann & Sohn”. Wytwórnia specjalizowała się przede wszystkim w produkcji filiżanek oraz serwisów stołowych, stanowiąc konkurencję dla innych manufaktur, np. berlińskiej Królewskiej Manufaktury Porcelany, używającej niemodnego klasycystycznego wzornictwa. W 1846 roku manufaktura Schumanna stała się największym producentem porcelany w Niemczech. Na fali popularności przedsiębiorstwo zaczęło zakładać sieć oddziałów, m.in. w stolicy Prowincji Pomorskiej – Szczecinie. Miejscową klientelę miały przyciągać wyroby z wizerunkami miejsc charakterystycznych dla miasta. Przykładem jest talerz z widokiem Zamku Książąt Pomorskich. „Porzellan-Manufaktur von F. Schumann & Sohn” swoją działalność zakończyło w 1913 roku na trwałe zapisując w historii niemieckiej porcelany.

Anna Lew-Machniak

magazyn