• Czcionka:
  • Kontrast:
poprzedni obiekt
następny obiekt
Bleeker Hermann (1889–1975) (rzeźbiarz)

Schreitender Mann; Laeufer

  • rzeźba
Schreitender Mann; Laeufer
351
94
Oceń obiekt:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • Bleeker
  • Rodin, François-Auguste-René (1840–1917)
  • sport
  • kroczący
  • biegacz

Dane podstawowe

  • Numer inwentarzowyMNS/Szt/600
  • Autor/WytwórcaBleeker Hermann (1889–1975) (rzeźbiarz)
  • TytułSchreitender Mann; Laeufer | Kroczący; Biegacz (niemiecki)
  • NazwaAkt męski
  • Miejsce powstaniaMonachium (Niemcy)
  • Czas powstania1913
  • Technikaodlewanie
  • Materiałbrąz
  • Wymiary
    • cały obiekt:
    • 170 cm (wysokość)
    • 60 cm (szerokość)
  • Sygnatury / Napisy / Znaki
    • 1. Sygnatura:
    • HERMANN BLEEKER MCH 1913
    • ; Bleeker Hermann (1889–1975)
  • Sposób nabyciapozyskanie własne
  • Odpowiedzialny działDział Sztuki Dawnej
  • WłaścicielMuzeum Narodowe w Szczecinie

W 1893 roku ukazał się manifest artystyczny monachijskiego rzeźbiarza Adolfa von Hildebrandta zatytułowany Das Problem der Form in der bildenden Kunst (Problem formy w sztukach plastycznych). Twórca koncepcji nowego klasycyzmu znalazł wielu naśladowców, a do jego najwierniejszych uczniów należał Bernhard Bleeker. Gdy Bleeker rozpoczął prace nad dekoracją nowego skrzydła uniwersytetu im. Ludwika Maksymiliana, badania nad biało gruntowanymi lekytami attyckimi zakończył tam właśnie Walter Riezler – wielbiciel Hildebrandta, mianowany dyrektorem Muzeum Miejskiego w Szczecinie. W okresie monachijskim Riezler musiał poznać Bernharda Bleekera, który w tym samym czasie wykonał portret teoretyka oraz swojego młodszego brata Hermanna. Ten wybrał identyczną drogę – w latach 1910–1911 dzielił z Bernhardem pracownię, został asystentem Hildebrandta w Akademii Sztuk Pięknych, a następnie w jego prywatnym atelier we Florencji. Praca dyplomowa Hermanna Bleekera (odróżniającego się dodatkiem do nazwiska „Kullmer”) – brąz kroczącego lub biegnącego mężczyzny – została błyskawicznie zakupiona przez Riezlera i ozdobiła galerię sztuki współczesnej ukończonego w 1913 roku gmachu szczecińskiego muzeum. Sam temat rzeźby wynika niewątpliwie z recepcji twórczości Auguste’a Rodina, zwłaszcza jego Kroczącego mężczyzny (ok. 1900). Rodin wielokrotnie wystawiał w monachijskim Pałacu Kryształowym, był członkiem tamtejszej Secesji oraz członkiem-korespondentem Akademii. Statua atlety o rzymskim profilu i masywnej sylwetce stanowi jednak głównie emanację zasad hildebrandtowskiej kompozycji: maksymalnego uwypuklenia przestrzennej sugestywności poszczególnych członków. Każdy element anatomiczny opracowano tak, by stworzyć różnorodny, precyzyjny kontur i jasny ogląd, zwłaszcza z dużego dystansu (tzw. Fernbild). Choć Bleeker-Kullmer wykonał jeszcze wiele dzieł rzeźbiarskich, portrety, pomniki nagrobne i wojenne, projekty monet i medali, Biegacz pozostał jego najważniejszą pracą.

Szymon Piotr Kubiak

magazyn