• Czcionka:
  • Kontrast:
poprzedni obiekt
następny obiekt
Strij Jacob van (1756–1815) (malarz)

Pejzaż nadrzeczny ze sztafażem

  • obraz
Pejzaż nadrzeczny ze sztafażem
801
169
Oceń obiekt:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • malarstwo holenderskie XVIII/XIX wieku
  • skały
  • pejzaże nadwodne
  • rozlewisko
  • urwisko
  • sztafaż

Dane podstawowe

  • Numer inwentarzowyMNS/Szt/1201
  • Autor/WytwórcaStrij Jacob van (1756–1815) (malarz)
  • TytułPejzaż nadrzeczny ze sztafażem
  • NazwaPejzaż
  • Miejsce powstaniaHolandia (Europa)
  • Czas powstaniamiędzy 1786 - 1815
  • Technikatechnika olejna
  • Materiałdeska dębowa
  • Wymiary
      • cały obiekt:
      • 26 cm (wysokość)
      • 34.5 cm (szerokość)
  • Sygnatury / Napisy / Znaki
    • 1. Sygnatura:
    • umieszczona na potężnym głazie:
    • STREÜ P
    • ; Strij Jacob van (1756–1815)
  • Sposób nabyciazakup
  • Odpowiedzialny działDział Sztuki Dawnej
  • WłaścicielMuzeum Narodowe w Szczecinie

Na pierwszym planie urwisko spiętrzone głazami i z rzadka rosnącymi drzewami, zbocza rzeki z widokiem na rozlewiska szerokiej doliny. Na nich zabudowa małych osiedli i wysoka wieża kościelna. Na drodze, przechodzącej po lewym zboczu grupa siedzących mężczyzn i jeździec. Po prawej widoczne sylwetki trzech mężczyzn rozprawiających o przycumowanej barce, na której pracują inni mężczyźni. Koloryt obrazu utrzymany w tonacji brązów i zieleni, rozświetlonych błękitem nieba i bielą chmur oraz nakładanymi gęstą farbą rozświetleniami na konturach niektórych przedmiotów lub postaci sztafażu. Ta monochromatyczność przerwana jest niewielką plamą czerwieni stroju jeźdźca na pierwszym planie.

Twórczość związanego z Dordrechtem Jacoba van Strija jest interesującym przykładem długiego trwania barokowej konwencji malarstwa pejzażowego w duchu Alberta Cuypa w sztuce holenderskiej 2. połowy XVIII i początku XIX wieku. Artysta pochodził z rodziny o artystycznych zainteresowaniach. Malarzem był zarówno ojciec Jacoba van Strija, Leendert (1728–1798), jak i jego młodszy brat Abraham (1753–1826), który zapisał się w historii sztuki jako zdolny twórca scen rodzajowych we wnętrzach. Rodzinną tradycją malarską kontynuował urodzony w 1790 roku syn Jacoba – Hendrik.

Niewielki pejzaż, swobodnie malowany, utrzymany w wąskiej, ale wysmakowanie dobranej gamie barw, przedstawia skaliste wzgórze opadające stromym uskokiem ku rzece. Pośród głazów przedstawione zostały drobne postaci, będące anegdotycznym, rodzajowym dopełnieniem krajobrazu. Z prawej strony na rzece dostrzec można zacumowaną przy brzegu niewielką łódź żaglową, w głębi zaś kolejne wzgórze, tworzące naturalną kulisę kompozycji. W tle otwiera się rozległy widok na równinne rozlewisko, pośród którego dojrzeć można zarys niewielkiej osady. W przeciwieństwie do pierwszego planu, namalowanego precyzyjnie, z dużą dbałością o detal, dalszy plan pozostał nie w pełni określony. Impresyjnie, lekko i szkicowo malowana dal wzmacnia głębię obrazu, buduje relacje przestrzenne kompozycji. Zabieg artysty pozostawia wyobraźni widza swobodę w interpretacji rozciągającej się po horyzont natury.

Dariusz Kacprzak

magazyn