• Czcionka:
  • Kontrast:
poprzedni obiekt
następny obiekt
nieznany (kowal)

Pieśnia

  • pierzchnia (pika), narzędzie pomocnicze przy połowach zimowych
Pieśnia
211
49
Oceń obiekt:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • narzędzia > narzędzie do wyrąbywania przerębli
  • połów > połów ryb
  • rybołówstwo > tradycyjne rybołówstwo
  • narzędzia > narzędzie rybackie
  • sprzęt rybacki

Dane podstawowe

  • Numer inwentarzowyMNS/E/43
  • Autor/Wytwórcanieznany (kowal)
  • NazwaPieśnia
  • Miejsce powstaniaDąbie, część miasta Szczecin (województwo zachodniopomorskie)
  • Czas powstania1901 - 1950
  • Technikakowalska
  • Materiałżelazo; sznur konopny; materiał organiczny > materiał pochodzenia roślinnego > drewno
  • Wymiary
    • cały obiekt:
    • 128 cm (wysokość)
    • 10 cm (szerokość)
  • Miejsce zebrania w terenienieznane
  • Sposób nabyciapozyskanie własne
  • Odpowiedzialny działDział Etnografii Pomorza
  • WłaścicielMuzeum Narodowe w Szczecinie

Wykonany techniką kowalską żelazny przebijak służący do wyrąbywania przerębli. Część pracująca długa, prosta o przekroju prostokątnym, ostro zakończona.  W górnej części przechodzi w szeroki poziomy pas, którego końce są zawinięte i skute ze sobą tworząc tuleję. W tulei za pomocą trzech śrub mocowana drewniana rączka zakończona gałką, u nasady której przywiązana jest pętla ze sznura konopnego.

Połowy ryb odbywały się nie tylko w sprzyjających warunkach letnich, ale również zimą. Łowienie pod lodem nie było jednak łatwe i wymagało dużej wiedzy, doświadczenia, a także użycia specjalnego sprzętu. Nieodzownymi narzędziami pomocniczymi, za pomocą których wyrąbywano w lodzie duże czworoboczne przeręble do wpuszczania niewodów (wielkich sieci matniowych) oraz mniejszych, trójkątnych do przeciągania niewodu tzw. chochlą, były siekiera i pieśnia. Siekiery do rąbania lodu miały charakterystyczne wąskie ostrza. Pieśnie, zwane też w zależności od regionu piśniami, pierzchniami, pluśniami lub pikami miały formę dużych przebijaków – szpikulców osadzanych na dość krótkich, drewnianych uchwytach. Wyrobem tych narzędzi trudnili się kowale. Rybak używał pieśni uderzając nią w lód pionowo w dół, z dużą siłą. Prezentowana pieśnia jest jedynym tego typu narzędziem znajdującym się w zbiorach rybackich Działu Etnografii Pomorza Muzeum Narodowego w Szczecinie. Pochodzi z 1. połowy XX wieku. Używana była przez rybaków z położonej na Jeziorze Dąbie Wyspy Mętnej (obecnie Sadlińskie Łąki). Do zbiorów muzealnych trafiła z Okręgowego Urzędu Likwidacyjnego w Szczecinie w 1948 roku.

Agnieszka Słowińska

magazyn