• Czcionka:
  • Kontrast:
poprzedni obiekt
następny obiekt
Autor nieznany

Sztuczna przynęta (błyskawka)

  • błystka
Sztuczna przynęta (błyskawka)
297
61
Oceń obiekt:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • rybołówstwo
  • ryby
  • połów > połów ryb

Dane podstawowe

  • Numer inwentarzowyMNS/E/269
  • Autor/WytwórcaAutor nieznany
  • NazwaSztuczna przynęta (błyskawka)
  • Czas powstania1. połowa XX wieku
  • Technikafabryczna
  • Materiałżelazo; cyna
  • Wymiary
    • cały obiekt:
    • 7 cm (wysokość)
    • 2 cm (szerokość)
  • Miejsce zebrania w terenienieznane
  • Sposób nabyciadar
  • Odpowiedzialny działDział Etnografii Pomorza
  • WłaścicielMuzeum Narodowe w Szczecinie

Sztuczna przynęta w kształcie rybki wycięta z cienkiej, cynowej blaszki. Lekko wypukła. W przedniej i tylnej części znajdują się okrągłe otwory, do których mocowane są: w przedniej – kółeczko na żyłkę, w tylnej – haczyk w postaci wykonanej z metalu trójramiennej kotwiczki z zadziorami.

Metalowe błyskawki, nazywane też błystkami to rodzaj sztucznej przynęty na ryby drapieżne, znane i stosowane przynajmniej od średniowiecza, o czym świadczą znaleziska archeologiczne. Swoim wyglądem przypominają niewielkie rybki. Z ich użyciem można łowić w różnych porach roku, zarówno z brzegu, jak i łodzi. Dawniej rybacy sami odlewali błyskawki z cyny lub ołowiu w przeznaczonych specjalnie do tego celu drewnianych foremkach, lub wycinali je z gotowych blach. Błyszcząca powierzchnia, metaliczny kolor, oraz ruch, w jaki były wprawiane przy podrywaniu wędki sprawiały, że błyskawki imitowały niewielkie żywe rybki, wabiąc drapieżnika. Współcześnie sklepy wędkarskie oferują szeroki asortyment błystek produkcji fabrycznej, różniących się od siebie wielkością, kolorem i kształtem. Wędkarze potocznie nazywają je blachami, chociaż wytwarza się je z różnych surowców. Znajdująca się z zbiorach rybackich Działu Etnografii Pomorza Muzeum Narodowego w Szczecinie błyskawka wykonana została w 1. połowie XX wieku. Ma formę małej wypukłej rybki, do której przymocowany jest haczyk w kształcie trójramiennej kotwiczki z zadziorami. W muzealnym inwentarzu znajduje się informacja, że używano jej do połowu szczupaków. 

Agnieszka Słowińska