• Czcionka:
  • Kontrast:
poprzedni obiekt
następny obiekt
Autor nieznany - grupa dębczyńska

Kabłąk zapinki

  • zapinka
Kabłąk zapinki
651
78
Oceń obiekt:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • styl Sösdala
  • typ Wiesbaden
  • zapinka
  • skarby
  • grupa dębczyńska

Dane podstawowe

  • Numer inwentarzowyMNS/A/22210
  • Autor/WytwórcaAutor nieznany - grupa dębczyńska
  • NazwaKabłąk zapinki
  • Miejsce powstaniaTrzebiatów (województwo zachodniopomorskie)
  • Czas powstaniaokres wędrówek ludów
  • Technikaodlewanie
  • Materiałsrebro
  • Wymiary
      • cały obiekt:
      • 10.2 cm (szerokość)
  • Kolekcjaokres przedrzymski, rzymski i wędrówek ludów
  • Sposób nabyciapozyskanie własne
  • Odpowiedzialny działDział Archeologii
  • WłaścicielMuzeum Narodowe w Szczecinie

Srebrna zapinka (kabłąk) pozłacana o długiej rombowatej nóżce. Zapinka ma krótką pochewkę i wysoko wysklepiony kabłąk z podłużnym elipsowatym wgięciu. Kabłąk jest zdobiony  na końcach poprzecznie grupami 3 i 4 odcinków perełkowatego drucika połączonymi poziomo analogicznymi łukowatymi fragmentami takich drucików. Płytka nóżki jest ornamentowana przykrawędnym perełkowaniem, a jej wnętrze wypełnia ornament stempelkowy w formie koncentrycznych kół i półkoli.

Kabłąk srebrnej zapinki znaleziony w miejscowości Trzebiatów, odkryty w 1916 roku, pochodzi zapewne z większego skarbu złożonego z przynajmniej czterech pozłacanych srebrnych fibul, które pierwotnie znajdowały się w Muzeum w Trzebiatowie. Ozdobne zapinki zwane też fibulami służyły do spinania szat wierzchnich. Prezentowany fragment zapinki jest pozłacany, zdobiony perełkowatym drucikiem. Płytka nóżki jest ornamentowana przykrawędnym perełkowaniem, a jej wnętrze wypełnia ornament stempelkowy w postaci koncentrycznych kół i półkoli. Typologicznie nawiązuje do zapinek typu Wiesbaden, które stały się powszechne w Barbaricum (obszar poza granicami Cesarstwa Rzymskiego) w V wieku, na obszarze między Renem i Łabą na zachodzie oraz Skandynawią i Odrą na północnym wschodzie. Zdobienie zapinki ornamentem nawiązującym do stylu Sösdala (stempelkowego) pozwala zaliczyć ją do wschodniej odmiany wspomnianego typu. Fibulę należy łączyć z ludnością grupy dębczyńskiej i datować na 1. połowę V wieku. Podobne znaleziska z obszaru nadbałtyckiego interpretowane są jako depozyty kultowe (ofiary składane bóstwom).

Monika Witek

wystawa

Muzeum Narodowe w Szczecinie – Muzeum Tradycji Regionalnych, ul. Staromłyńska 27, Szczecin