• Czcionka:
  • Kontrast:
poprzedni obiekt
następny obiekt
Autor nieznany - grupa dębczyńska

Zapinka

  • zapinka
Zapinka
617
81
Oceń obiekt:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • styl Sjörup
  • grupa dębczyńska
  • zapinka
  • srebro
  • złoto
  • skarby

Dane podstawowe

  • Numer inwentarzowyMNS/A/22208/1
  • Autor/WytwórcaAutor nieznany - grupa dębczyńska
  • NazwaZapinka
  • Miejsce powstaniaŚwielino (województwo zachodniopomorskie)
  • Czas powstaniaokres wędrówek ludów
  • Technikaodlewanie
  • Materiałsrebro pozłacane
  • Wymiary
      • cały obiekt:
      • 19.5 cm (szerokość)
  • Kolekcjaokres przedrzymski, rzymski i wędrówek ludów
  • Miejsce zebrania w terenieŚwielino (województwo zachodniopomorskie)
  • Sposób nabyciapozyskanie własne
  • Odpowiedzialny działDział Archeologii
  • WłaścicielMuzeum Narodowe w Szczecinie

Srebrna, pozłacana fibula z rombowato ukształtowaną długą nóżką, krótką pochewką i wysoko wysklepionym kabłąkiem. Zapinka ma główkę w postaci półkolistej tarczki nad sprężynką zaopatrzoną w 5 guzów wykonanych ze złotej taśmy. Są one  symetrycznie rozmieszczone wzdłuż brzegu i posiadają nasadki na szczycie. Fibula jest bogato zdobiona na tarczce i nóżce w postaci wycinanej ornamentyki spiralnej w stylu Sjörup. Tarczka i nóżka zostały ponadto oplecione srebrnym drutem perełkowatym. Podobnie zdobiony jest kabłąk fibuli. Odpowiada 2 serii VI grupy wg Oscara Almgrena

Srebrna, pozłacana fibula z miejscowości Świelino pochodzi ze skarbu znalezionego w 1904 roku w trakcie budowy linii kolei wąskotorowej z Bobolic do Świelina. Skarb pierwotnie składał się z czterech fibul, które przez przekazaniem do muzeum w Szczecinie znajdowały się w kolekcji prywatnej. Pod koniec drugiej wojny światowej zapinki ze Świelina wraz z najcenniejszą częścią zbiorów ewakuowano poza Szczecin. Ostatecznie znalazły się w Stralsundzie, ale podczas przenosin dwie z nich zaginęły. Okazy ocalałe powróciły do szczecińskiego muzeum w 2009 roku. Prezentowana zapinka ma długą nóżkę, krótką pochewkę i wysoko wysklepiony kabłąk. Główka w postaci półkolistej tarczki nad sprężynką zaopatrzona jest w pięć guzów wykonanych ze złotej taśmy. Są one symetrycznie rozmieszczone wzdłuż brzegu i mają nasadki na szczycie. Fibula jest bogato zdobiona na tarczce i nóżce w skandynawskim stylu Sjörup. Zapinka ma analogie na obszarach nadreńskich i w Skandynawii. Podobna kompozycja zdobień znana jest m.in. z Olandii i Czech. Tarczka i nóżka zostały ponadto oplecione srebrnym drutem perełkowatym. Podobnie zdobiony jest kabłąk. Fibule ze Świelina należy datować na schyłek V wieku. Typologicznie odpowiadają wariantowi blaszanych paradnych egzemplarzy typu naddunajskiego, spotykanych zwłaszcza nad Renem, środkowym Dunajem i górną Łabą, wyjątkowo rzadko natomiast na Pomorzu Zachodnim i w Skandynawii.

Monika Witek

wystawa

Muzeum Narodowe w Szczecinie – Muzeum Tradycji Regionalnych, ul. Staromłyńska 27, Szczecin