• Czcionka:
  • Kontrast:
poprzedni obiekt
następny obiekt
Autor nieznany - kultura oksywska

Klamra do pasa

  • klamra do pasa
Klamra do pasa
300
57
Oceń obiekt:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • kultura oksywska
  • klamra do pasa
  • młodszy okres przedrzymski

Dane podstawowe

  • Numer inwentarzowyMNS/A/22137
  • Autor/WytwórcaAutor nieznany
  • NazwaKlamra do pasa
  • Miejsce powstaniaPodole Małe (województwo pomorskie)
  • Czas powstaniamłodszy okres przedrzymski
  • Technikaodlewanie
  • Materiałbrąz
  • Wymiary
    • cały obiekt:
    • 2.6 cm (wysokość)
    • 24.7 cm (szerokość)
  • Sygnatury / Napisy / Znaki
    • 1. Napis:
    • wykonany tuszem:
    • 1962:277
    • ; nieznany
  • Kolekcjaokres przedrzymski, rzymski i wędrówek ludów
  • Miejsce zebrania w tereniePodole Małe (województwo pomorskie)
  • Sposób nabyciapozyskanie własne
  • Odpowiedzialny działDział Archeologii
  • WłaścicielMuzeum Narodowe w Szczecinie

Wykonana z brązu trójczłonowa zdobiona klamra do pasa. Główny człon klamry przytwierdzony był do ogniwa środkowego dwoma ornamentowanymi nitami, z których do dziś zachował się jeden. Klamra zdobiona jest wzdłuż trzema plastycznymi żeberkami oraz ornamentem wykonanym puncą. Końce klamry zagięte są w przeciwnych kierunkach. Należy do typu III b wg typologii J. Kostrzewskiego.

Wykonana z brązu klamra do pasa ma trójczłonową konstrukcję. Najstarsze klamry mają postać sztabek lub prętów o końcach zagiętych do środka. Bardziej rozwiniętymi i późniejszymi formami są klamry dwu- i trójdzielne oraz trójczłonowe. Składały się z dwóch lub trzech segmentów połączonych pierścieniem lub bardziej rozbudowanym ogniwem. Zupełnie inną konstrukcję mają tzw. klamry zawiasowate, których płaskie ramiona łączono wspólną osią podobnie jak zawias. Klamry do pasa wyszły z użycia wraz z początkiem nowej ery, na trwałe wyparte przez bardziej praktyczne sprzączki. Klamra z Podola Małego jest zdobiona plastycznymi żeberkami i ornamentem wybitym puncą. Należy do bardzo rzadko spotykanego typu. Z terenów nadbałtyckich znamy do tej pory zaledwie 20 okazów, najwięcej z dolnego Powiśla i wschodniej części Pomorza. Klamra wymieniana jest w źródłach archiwalnych od 1882 roku. W 1889 roku wymienił ją Hugo Schumann jako część kolekcji przedmiotów z bliżej nieznanego cmentarzyska w Podolu Małym, w którego skład wchodziły również nożyce, umbo – okucie środka tarczy oraz grot oszczepu. Nie wiadomo jednak, czy jest to wyposażenie pojedynczego grobu, czy kilku grobów. Klamrę należy łączyć z ludnością kultury oksywskiej zamieszkującej Pomorze w okresie przedrzymskim, w II–I wieku p.n.e., na wschód od rzeki Iny.

Bartłomiej Rogalski

magazyn