• Czcionka:
  • Kontrast:
poprzedni obiekt
następny obiekt
Autor nieznany

Karafka

  • karafka, wyposażenie domu
Karafka
457
74
Oceń obiekt:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • naczynia szklane
  • szklarstwo
  • szklarze
  • naczynia
  • naczynia > naczynia użytkowe
  • pojemnik

Dane podstawowe

  • Numer inwentarzowyMNS/H/809
  • Autor/WytwórcaAutor nieznany
  • NazwaKarafka
  • Miejsce powstanianieznane
  • Czas powstania1901 - 1945
  • Technikawydmuchiwanie w formie
  • Materiałmateriał przetworzony > szkło
  • Wymiary
      • cały obiekt:
      • 26 cm (wysokość)
      • 9.7 cm (szerokość)
      • 5.3 cm (średnica)
  • Sposób nabyciadar
  • Odpowiedzialny działMuzeum Historii Szczecina
  • WłaścicielMuzeum Narodowe w Szczecinie

Karafka z grubego, przejrzystego szkła o prostej, współczesnej formie. Korpus na bardzo grubym dnie o kształcie czterograniastym, z zaoblonymi krawędziami. Z górnej, nieco wyniesionej ku górze ścianki, ze szwem po przekątnej, wyprowadzona jest łagodnym łukiem krótka okrągła szyjka, zwężona w środku i lekko poszerzająca się aż do wylewu. Dno butli przechodzi w pion ścianek korpusu zwężających się od strony wewnętrznej w ten sposób, że wnętrze uzyskuje kształt czworościanu, łagodnym łukiem poszerzającego się się ku górze, tworząc po bokach dna wysokie trójkąty grubego pełnego szkła. Dolna część podłużnej, cylindrycznej zatyczki dopasowana jest do otworu szyjki. W środkowej części zatyczka zwęża się by lejkowato rozszerzać się ku okazałemu, cylindrycznemu uchwytowi.

Wraz z końcem drugiej wojny światowej na Ziemiach Zachodnich i Północnych podjęto wysiłek organizacyjny, mający na celu gospodarcze i społeczne scalenie ziem dawnych z pozyskanymi terenami wzdłuż Odry i Nysy Łużyckiej. Zagospodarowanie obszarów poniemieckich utrudnione było jednak przez brak wykwalifikowanych pracowników, w tym przede wszystkim inteligencji z wykształceniem inżynierskim i ekonomicznym.

Tym bardziej istotną rolę odgrywały osoby podejmujące się trudu adaptacji w obcych, często niezwykle trudnych warunkach, tworząc podwaliny pod budowę tożsamości nowych mieszkańców regionu. Jedną z nich była Helena Kurcyusz (1914–1999), polska architektka i urbanistka, która w maju 1945 r. osiedliła się w Szczecinie, na trwale wpisując się w jego historię. Jako współorganizatorka służby budowlanej uczestniczyła w tworzeniu uproszczonych planów zagospodarowania przestrzennego miast dawnego województwa szczecińskiego, tworząc szereg projektów miejscowych. Jednocześnie brała udział w najważniejszych powojennych decyzjach planistycznych dotyczących regionu.

Kurcyuszowa zamieszkała w willi przy ulicy Stanisława Wyspiańskiego 7, przejmując po poprzednich właścicielach wyposażenie domu jak meble czy naczynia, w tym i prezentowaną szklaną karafkę. Obiekt wraz z innymi przedmiotami osobistymi należącymi do architektki, został przekazany do zbiorów Muzeum Narodowego w Szczecinie po jej śmierci w 1999 roku.

Anna Lew-Machniak

wystawa

Muzeum Narodowe w Szczecinie – Muzeum Historii Szczecina, ul. Księcia Mściwoja II 8, Szczecin