• Czcionka:
  • Kontrast:
poprzedni obiekt
następny obiekt
Kanoldt, Alexander (Karlsruhe 1881- Berlin 1939) (grafik)

Głowa dziewczyny II (Głowa kobiety)

  • grafika
Głowa dziewczyny II (Głowa kobiety)
1462
322
Oceń obiekt:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • grafika (sztuka) > grafika niemiecka
  • klassische Moderne (sztuka)
  • kobiety
  • bob (fryzura)
  • głowy > głowy kobiece

Dane podstawowe

  • Numer inwentarzowyMNS/Graf/3774
  • Autor/WytwórcaKanoldt, Alexander (Karlsruhe 1881- Berlin 1939) (grafik)
  • TytułGłowa dziewczyny II (Głowa kobiety) | Mädchenkopf (niemiecki)
  • NazwaPortret
  • Miejsce powstaniaWrocław (województwo dolnośląskie)
  • Czas powstania1927
  • Technikalitografia kredkowa
  • Materiałpapier > papier czerpany > papier czerpany japoński cienki
  • Wymiary
      • cały obiekt:
      • 605 mm (wysokość)
      • 455 mm (szerokość)
      • odcisk:
      • 265 mm (wysokość)
      • 235 mm (szerokość)
  • Sygnatury / Napisy / Znaki
    • 1. Napis:
    • ołówkiem:
    • Kanoldt | XXXII/1927
    • ; Kanoldt, Alexander (Karlsruhe 1881- Berlin 1939)
    • 2. Sygnatura:
    • słabo odbita pieczęć okrągła, liliowa z napisem w otoku i głową gryfa w lewym profiku w polu oraz ołówkiem data i nr inw.:
    • Museum Stettin 1931 ZB 4
    • ; Museum der Stadt Stettin (1913-1945)
    • 3. Pieczęć:
    • numer strony bibliografii:
    • s. 86.
    • ; nieznany
    • 4. Napis:
    • Na verso w prawym dolnym rogu: pieczęć prostokątna, fioletowa z nr inw. ołówkiem: startym i na nim późniejszym.:
    • M.P.Z. Szczecin XIV 1050
    • ; Muzeum Narodowe w Szczecinie (1945 - )
    • 5. Napis:
    • ołówkiem inicjał imienia i nazwisko artysty, tytuł, technika, strona bibliografii:
    • Al Kanoldt Mädchen Kopf / Lithogr. / 86.
    • ; nieznany
    • 6. Pieczęć:
    • numer odbitki:
    • No 15/40
    • ; nieznany
    • 7. Napis:
    • 8. Napis:
    • 9. Napis:
  • Kolekcjagrafika niemieckojęzyczna klasycznego modernizmu
  • Sposób nabyciapozyskanie własne
  • Odpowiedzialny działDział Sztuki Dawnej
  • WłaścicielMuzeum Narodowe w Szczecinie

Arkusz w układzie pionowym z odbitką portretową. Głowa młodej kobiety przedstawiona została w lekkim zwrocie w prawo, na nieokreślonym tle. Dziewczyna ma pociągłą twarz z trójkątnym podbródkiem. Jej szerokie czoło przesłania częściowo fala miękko opadających włosów. Jasne oczy głęboko osadzone, pod regularnymi brwiami, spoglądają w tęsknym zamyśleniu w dal. Nos jest długi, wydatny, z garbkiem, usta małe, ale wydatne, ściągnięte w dół. Krótka fryzura, typu bob, z włosami skręconymi w loki na wysokości uszu. Smukła szyja plastycznie zaznaczona z lewej strony głowy.


Kompozycja Aleksandra Kanoldta przedstawia głowę młodej kobiety o wydłużonej, tak zwanej końskiej twarzy. Jest to druga wersja portretu nieznanej osoby. Kobieta patrzy w dal pełnym melancholii spojrzeniem, jakby wspominała coś, co już minęło, za czym daremnie tęskni. Rysy jej twarzy zostały oddane bardzo oszczędnie, wyraźną delikatnie cieniowaną kreską. Duże, głęboko osadzone oczy, regularne łuki brwi, mocny, długi i garbaty nos, małe i wypukłe wargi oraz wystające kości jarzmowe precyzyjnie oddają indywidualność portretowanej osoby. Fryzura „na chłopczycę” odpowiada ówczesnej modzie kobiecej, popularnej wśród kobiet młodych, o niezależnych charakterach. Brak tła nadaje grafice charakter studium, ale forma jest bardzo dopracowana. Kompozycja z jednakową dokładnością traktująca fizyczną stronę modelki, jak i jej psychikę należy do kierunku Neue Sachlichkeit (Nowej Rzeczowości), ale dekoracyjne loki zakręconych u dołu włosów rysowane płynnymi, fantazyjnie prowadzonymi liniami są wspomnieniem stylu secesji.

Grafika została wykonana w 1927 roku techniką litografii kredkowej i wydrukowana na cienkim papierze japońskim. Sygnatura ołówkiem potwierdza udział artysty w wykonaniu odbitki i informuje, że jest to 32 praca z tego roku.

Aleksander Kanoldt urodził się w 1887 roku we Fryburgu Bryzgowijskim, zmarł w 1945 roku w Tegernsee. Studiował w Szkole Sztuki w Karlsruhe. Początkowo osiadł w Monachium, gdzie należał do grona ekspresjonistów. W 1913 roku przyłączył się do Münchener Neue Secession (Nowej Secesji Monachijskiej). W rezultacie pobytu we Włoszech po pierwszej wojnie światowej jego styl ewoluował w stronę rozwijającego się w okresie międzywojennym kierunku Neue Sachlichkeit (Nowa Rzeczowość). Od 1925 pracował jako pedagog we Wrocławiu, a potem w Berlinie.

Ewa Gwiazdowska

magazyn