• Czcionka:
  • Kontrast:

Pojemnik trójdzielny

nieznany (rzemieślnik)
nieznany (rzemieślnik)

Pojemnik trójdzielny

  • pojemnik
MNS/A/22261
105
38
Oceń obiekt:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • magia
  • ziołolecznictwo
  • sól
  • Podzamcze (stanowisko archeologiczne, województwo zachodniopomorskie, Szczecin)

Dane podstawowe

  • Numer inwentarzowyMNS/A/22261
  • Autornieznany (rzemieślnik)
  • Miejsce i czas powstania901 - 1200
  • Technikacięcie, drążenie, rycie
  • Materiałporoże
  • Wymiary

    cały obiekt: 7.9 cm (wysokość); 14.8 cm (szerokość);

  • Kolekcjaśredniowiecze
  • Miejsce zebrania w terenieSzczecin (województwo zachodniopomorskie)
  • Sposób nabyciaPrzekaz
  • Odpowiedzialny działMuzeum Tradycji Regionalnych > Dział Archeologii
  • WłaścicielMuzeum Narodowe w Szczecinie
Trójdzielny pojemnik z poroża jelenia obustronnie zdobiony kombinacją różnych motywów z trzema otworami.
Pojemnik trójdzielny wykonany z wydrążonego fragmentu poroża jelenia posiada formę zbliżoną do litery T, wynikającą z naturalnego ukształtowania surowca. Każde z trzech okrągłych w przekroju ramion zaopatrzone jest w otwór. Na ich brzegach znajdują się po cztery dziurki służące mocowaniu zamknięć i zawiesi. Powierzchnia przedmiotu jest bogato zdobiona rytymi wstęgami oraz nieregularnie rozmieszczonymi wgłębieniami. Wstęgi wypełniono trójkątami ze szrafowaniem. Na stronie wklęsłej ornament wzbogacono krzyżem umieszczonym w nieregularnej obwódce. W jego centrum, u zbiegu ramion znajdują się cztery punkty-wgłębienia. Na odwrotnej stronie pojemnika umieszczono znak X.

Pojemnik z poroża, odkryty w 1996 roku podczas ratowniczych badań archeologicznych na szczecińskim Podzamczu w obrębie kwartału XIV. Pojemnik wykonano z fragmentu poroża jelenia. Kształtem jest zbliżony do litery T. Na obrzeżach każdego z ramion znajdują się cztery dziurki służące mocowaniu zamknięć i zawiesi. Powierzchnia przedmiotu jest bogato zdobiona motywami zakreskowanych trójkątów ujętych w ryte wstęgi. Po jednej stronie widnieje ponadto krzyżyk, po przeciwnej znak X. Pojemniki z poroża noszone były na szyi lub przytroczone do pasa. Służyły do przechowywania soli lub ziół, znaleziono także jeden egzemplarz wypełniony monetami. Znane są z badań archeologicznych na cmentarzyskach, osadach otwartych i grodziskach datowanych na VII–XII stulecie, na obszarze od Kotliny Karpackiej po Niż Europejski. Najstarsze odkryto na cmentarzyskach koczowniczych Awarów w Kotlinie Karpackiej, nieco młodsze znane są z osad i cmentarzysk słowiańskich z VII–IX wieku z terenu Moraw. Na koniec X–XII wiek datowane są znaleziska pojemników rogowych z terenów obecnej Polski i północno-wschodnich Niemiec. Na Pomorzu odkryto kilka tego typu przedmiotów, w tym w Szczecinie podczas badań wykopaliskowych Wzgórzu Zamkowym oraz w Wolinie na Srebrnym Wzgórzu wśród reliktów pracowni rogowniczej, a także w Santoku na pograniczu wielkopolsko-pomorskim. Wymiary: rozpiętość 14,8 cm, wysokość 7,9 cm, średnice otworów 2,8, 3,9 i 4,2 cm

Sławomir Słowiński

magazyn