• Czcionka:
  • Kontrast:

Naszyjnik srebrny

nieznany (rzemieślnik)
nieznany (rzemieślnik)

Naszyjnik srebrny

  • naszyjnik; biżuteria
MNS/A/18323
287
83
Oceń obiekt:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • biżuteria
  • ozdoba
  • moneta arabska
  • moneta
  • skarb
  • wczesne średniowiecze

Dane podstawowe

  • Numer inwentarzowyMNS/A/18323
  • Autornieznany (rzemieślnik)
  • Miejsce i czas powstania950 - 1000
  • Technikakucie, wyklepanie
  • MateriałSrebro
  • Wymiary

    cały obiekt: 15.6 cm (wysokość); 15.4 cm (szerokość);

  • Kolekcjaśredniowiecze
  • Miejsce zebrania w terenieDramino (województwo zachodniopomorskie); Laska (województwo zachodniopomorskie)
  • Sposób nabyciapozyskanie własne
  • Odpowiedzialny działMuzeum Tradycji Regionalnych > Dział Archeologii; Muzeum Tradycji Regionalnych
  • WłaścicielMuzeum Narodowe w Szczecinie
Naszyjnik wykonany z czterch par srebrnych drutów skręconych wokół siebie.
Naszyjnik srebrny z czterech par skręconych drutów owijanych wokół siebie o grubości całkowitej od 0,4 do 1 cm. W części środkowej druty są skręcone zdecydowanie luźniej, co powoduje, że obręcz jest w tym miejscu grubsza. Oba końce obręczy są rozklepane w wydłużone owalne płytki zakończone uszkiem i haczykiem (fragment odłamany). Płytki są zdobione bordiurą z płaskich granulek wzdłuż obu krawędzi oraz dwoma rzędami trójkątów z trzema płaskimi granulkami w każdym z nich.

Naszyjnik srebrny ze skarbu odkrytego w 1900 roku podczas karczowania drzew w lesie pomiędzy miejscowościami Laska i Dramino, pow. kamieński. Naszyjnik spleciono z czterech par drutów skręconych wokół siebie. W części środkowej skręt jest najluźniejszy, dlatego naszyjnik jest w tym miejscu najgrubszy. Oba końce obręczy są rozklepane i uformowane w wydłużone owalne płytki zakończone z jednej strony uszkiem, z drugiej haczykiem. Obie są ozdobione bordiurą z płaskich granulek oraz dwoma rzędami trójkątów wypełnionych granulkami. ¬ W skład skarbu, z którego pochodzi naszyjnik wchodziło pierwotnie 11 kg srebrnych monet arabskich i europejskich oraz różnych ozdób – całych i pokawałkowanych. W końcowej fazie drugiej wojny światowej skarb został wywieziony i ukryty w bezpiecznym miejscu, naszyjnik natomiast pozostał w Szczecinie. Dopiero w 2009 roku mocno uszczuplony skarb trafił z powrotem do Szczecina, do zbiorów Muzeum Narodowego. Ocalały jedynie 24 fragmenty dirhamów arabskich oraz biżuteria srebrna: kabłączki skroniowe, zausznice różnych typów, kaptorgi zdobione motywami zoomorficznymi, zawieszki, w tym fragment lunuli, paciorki rozmaitych kształtów, fragment klamry kolii, pierścionki z par drutów oraz niezidentyfikowane elementy różnych ozdób. Skarb datowany jest na połowę X wieku.

Ewa Górkiewicz-Bucka

magazyn