• Czcionka:
  • Kontrast:

Topór bojowy (czekan)

nieznany (kowal)
nieznany (kowal)

Topór bojowy (czekan)

  • topór; broń
MNS/A/12864
303
87
Oceń obiekt:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • Odra (rzeka
  • Polska)
  • uzbrojenie
  • militaria
  • wczesne średniowiecze

Dane podstawowe

  • Numer inwentarzowyMNS/A/12864
  • Autornieznany (kowal)
  • Miejsce i czas powstania701 - 1000
  • Technikakowalska / kucie
  • Materiałżelazo
  • Wymiary

    cały obiekt: 5.6 cm (wysokość); 20.8 cm (szerokość); 691 g (masa),

  • Kolekcjaśredniowiecze
  • Miejsce zebrania w terenieMoczyły (województwo Zachodniopomorskie)
  • Sposób nabyciaPrzekaz
  • Odpowiedzialny działMuzeum Tradycji Regionalnych > Dział Archeologii
  • WłaścicielMuzeum Narodowe w Szczecinie
Topór żelazny, bojowy z wąskim, lekko asymetrycznym, łukowatym ostrzem - typ IB.5.29 (Kotowicz 2014)
Topór ma smukłe żeleźce, prawie prostopadłe w stosunku do osi pionowej toporzyska. Światło osady jest owalne, a sama osada ma zdecydowanie wyodrębnione, nieznacznie zaokrąglone i opuszczone w dół wypustki zwane wąsami. Obuch jest zakończony krótkim, prostokątnym w przekroju zgrubieniem, tzw. młotkiem. Żeleźce topora ma smukłą szyjkę, która łagodnie rozszerza się tworząc wąskie, lekko asymetryczne i łukowate ostrze.

Topór żelazny znaleziony podczas pogłębiania koryta Odry Zachodniej w czerwcu 1939 roku na wysokości wsi Moczyły, w obecnym powiecie polickim, na południe od Szczecina. Informacje o sposobie i okolicznościach odkrycia pochodzą z archiwum Działu Archeologii Muzeum Narodowego w Szczecinie. Topór – czekan składa się z dwóch zasadniczych elementów: drewnianego toporzyska i osadzonego na nim żeleźca. W większości przypadków do naszych czasów przetrwały jedynie części żelazne. Okaz z Moczył ma smukłe żeleźce, prawie prostopadłe w stosunku do osi pionowej toporzyska. Światło osady, czyli miejsce osadzenia toporzyska jest owalne, a sama osada ma zdecydowanie wyodrębnione, lekko zaokrąglone i opuszczone w dół wypustki zwane wąsami. Obuch, tępa część żeleźca, jest zakończony krótkim, prostokątnym w przekroju zgrubieniem, tzw. młotkiem. Żeleźce topora ma smukłą szyjkę, która łagodnie rozszerza się tworząc wąskie, lekko asymetryczne i łukowate ostrze. Na podstawie okazów analogicznych, znalezionych w dobrze datowanych warstwach kulturowych żeleźce topora z Moczył można datować na VIII–X wiek. Wymiary: długość całkowita 20,8 cm, zachowana wysokość ostrza 5,6 cm, szerokość osady 4,4 cm, długość młotka 2 cm, waga 691 g.

Sławomir Słowiński

magazyn