• Czcionka:
  • Kontrast:
poprzedni obiekt
następny obiekt
Autor nieznany - kultura ceramiki sznurowej

Naczynie pucharowate

  • naczynie, ceramika
Naczynie pucharowate
691
84
Oceń obiekt:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  • neolit
  • garncarstwo
  • wyposażenie > wyposażenie grobowe
  • kultura ceramiki sznurowej

Dane podstawowe

  • Numer inwentarzowyMNS/A/14774
  • Autor/WytwórcaAutor nieznany - kultura ceramiki sznurowej
  • NazwaNaczynie pucharowate
  • Czas powstanianeolit schyłkowy
  • Technikawyrób ręczny, jednostkowy, lepienie, lepienie ręczne, wypalanie
  • Materiałglina
  • Wymiary
      • cały obiekt:
      • 10.8 cm (wysokość)
      • 10.2 cm (średnica)
      • 320.5 g (masa)
  • Sygnatury / Napisy / Znaki
    • 1. Napis:
    • wykonany czarnym tuszem - numer ekspozycyjny wykonany w trakcie przygotowań do dawnej wystawy:
    • 395/w
    • ; Muzeum Pomorza Zachodniego Szczecin
    • 2. Napis:
    • zanikający częściowo napis wykonany czerwoną farbą, pismem technicznym prostym, zawiera dane metrykalne w kolekcji muzealnej (nazwa miejscowości, w której znaleziono zabytek i oznaczenie inwentarzowe):
    • FINKENWALDE 5663 b
    • ; Gesellschaft für Pommersche Geschichte und Altertumskunde (1824-1945)
  • Kolekcjaepoka kamienia
  • Miejsce zebrania w terenieZdroje (Europa; Polska; województwo zachodniopomorskie; część miasta Szczecin)
  • Sposób nabyciapozyskanie własne
  • Odpowiedzialny działDział Archeologii
  • WłaścicielMuzeum Narodowe w Szczecinie

Dwuuche naczynie o formie zbliżonej do pucharka, niezdobione. Szyjka prosta. Para uszek zaczepiona symetrycznie nieco poniżej wylewu i na przejściu szyjki w brzusiec

Niewielkie dwuuche naczynie pucharowate pochodzi z wyposażenia grobu odkrytego przypadkowo w 1897 roku na Skórczej Górze (niem. Finkenwalder Höhe) w Zdrojach. W miejscowość tej, włączonej do Szczecina dopiero w 1939 roku, w 2. połowie XIX wieku dynamicznie rozwijała się turystyka wykorzystująca walory krajobrazowe pogranicza Wzgórz Bukowych i doliny Odry. Jednym z miejsc przeznaczonych pod rekreację była położona na skraju Puszczy Bukowej Skórcza Góra, gdzie u schyłku XIX i na początku XX wieku rozbudowano restaurację i utworzono tarasy widokowe. W trakcie prac budowlanych, natrafiono tutaj na grób z młodszej epoki kamienia, którego wyposażenie Zarząd Gminy przekazał do gromadzonych w Szczecinie zbiorów Towarzystwa Historii i Starożytności Pomorza.

Adolf Stubenrauch, ówczesny opiekun kolekcji, który przyjechał na miejsce odkrycia, stwierdził, że grób znaleziono podczas budowy fundamentów. Na głębokości około metra od powierzchni terenu zaobserwował pozostałości owalnego, zbudowanego z kamieni polnych bruku, pod którym znaleziono przekazane zabytki.

Z grobu pochodzi także puchar zdobiony odciskami sznura, fragmenty górnej części pucharu również z ornamentem sznurowym, topór kamienny pięcioboczny z otworem do osadzenia uchwytu umieszczonym bliżej obucha, dwie małe, czworościenne siekiery krzemienne z grubymi obuchami oraz bryłka bursztynu bez śladów obróbki.

Taki zestaw przedmiotów jest niemal „modelowym” wyposażeniem grobów kultury ceramiki sznurowej. Biorąc pod uwagę współwystępowanie pucharów zdobionych odciskami sznura z dwuuchym naczyniem niezdobionym oraz obecność topora, który pod względem kształtu należy do form młodszych w zespołach kultury ceramiki sznurowej, powstanie grobu można datować na ostatnie stulecia III tysiąclecia BC.

Krzysztof Kowalski

wystawa

Muzeum Narodowe w Szczecinie – Muzeum Tradycji Regionalnych, ul. Staromłyńska 27, Szczecin